Wstęp

Przeszczep wątroby jest ostateczną formą leczenia schyłkowej niewydolności wątroby. Stan kliniczny i niektóre parametry biochemiczne brane pod uwagę w stopniowaniu niewydolności wątroby mogą mieć wpływ na funkcjonowanie układu krzepnięcia i wielkość śródoperacyjnej utraty krwi. Przewidzenie masywnego krwawienia i zabezpieczenie odpowiedniej ilości preparatów krwi jest trudne na etapie przygotowania do operacji.

Cel pracy

Celem pracy była ocena wpływu stanu klinicznego oraz stopnia niewydolności wątroby na utratę krwi podczas transplantacji tego narządu.

Materiał i metody

Badaniem objęto grupę 88 pacjentów w wieku 19–67 lat poddanych transplantacji wątroby w Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Szczecinie. Przeprowadzono retrospektywną analizę danych pozyskanych z protokołów kwalifikacyjnych do transplantacji wątroby.

Wyniki

Wszyscy chorzy przeżyli zabieg. Średnia utrata krwi podczas przeszczepu wątroby wyniosła 3082 ±2708 ml (zakres: 400–16000 ml). Całkowity czas operacji wyniósł średnio 371,21 min (zakres: 255–405 min). Z wielkością utraty krwi korelowały wartości uzyskane w skali oceny stopnia niewydolności wątroby (model for end stage liver disease – MELD) i skali Childa-Turcotte’a-Pugha (Child-Turcotte-Pugh score – CTP). Niezależny związek z wielkością śródoperacyjnej utraty krwi potwierdzono jednak w analizie dyskryminacyjnej jedynie dla trzech parametrów, tj. encefalopatii (p = 0,0032), złego stanu odżywienia (p = 0,00107) i czasu operacji (p = 0,00178).

Wnioski

Kacheksja i encefalopatia stanowią niezależne czynniki kliniczne podwyższonego ryzyka krwawienia śródoperacyjnego. Czas operacji jest niezależnym czynnikiem warunkującym wielkość śródoperacyjnej utraty krwi.