W pracy przedstawiono przypadek 34-letniego pacjenta z zaburzeniami psychiatrycznymi w postaci myśli samobójczych, zachowania zdezorganizowanego, anhedonii i anergii, które pojawiły się 6 miesięcy przed zgłoszeniem się do szpitala. Przy przyjęciu postawiono diagnozę wstępną schizofrenii hebefrenicznej/zaburzenia schizoafektywnego. Ze względu na nietypowy dla tych jednostek chorobowych obraz kliniczny podczas pobytu w szpitalu wykonano dodatkowe badania laboratoryjne oraz obrazowe i rozpoznano chorobę Wilsona. W celu potwierdzenia diagnozy wykonano badania genetyczne. Wdrożono leczenie przeciwmiedziowe, przeciwpsychotyczne oraz odpowiednią dietę i uzyskano poprawę stanu pacjenta. Poprzez pryzmat tego przypadku opisano trudności diagnostyczne, zwracając uwagę na najnowsze wytyczne amerykańskie ułatwiające diagnozowanie choroby Wilsona.