Cel

Analiza zjawisk wglądu i współpracy w leczeniu farmakologicznym u osób z wieloletnim przebiegiem schizofrenii objętych zawodową rehabilitacją psychiatryczną oraz ocena związku tych dwu czynników ze zdolnością do podjęcia pracy.

Metody

Badaniem objęto 51 osób z wieloletnim przebiegiem schizofrenii (wg kryteriów DSM-V). Analizowano różnice pomiędzy grupą pracującą w firmie społecznej (n = 22) i grupą niepracującą, objętą terapią zajęciową (n = 29). Wgląd oceniono za pomocą pozycji G12 skali PANSS oraz subiektywną skalą wglądu „Moje myśli i odczucia”, a współpracę w leczeniu farmakologicznym skalą MARS. Nasilenie objawów zbadano skalami PANSS i BNSS, a funkcjonowanie skalą GAF i SOFAS. W ocenie funkcji poznawczych użyto: MoCA, RAVLT, RHLB, ToH.

Wyniki

Grupa pracująca miała istotnie lepszy wgląd, mniejsze nasilenie objawów, lepiej funkcjonuje ogólnie i społecznie. W grupie niepracującej gorszy wgląd wiązał się z gorszym poziomem funkcjonowania oraz ze znacznie większą liczbą objawów klinicznych i zaburzeń poznawczych, a stopień współpracy w leczeniu – z nasileniem objawów i obecnością zaburzeń poznawczych. Nie wykazano związku pomiędzy współpracą w leczeniu a wglądem. Wgląd oceniany subiektywnie przez pacjenta koreluje z jego oceną obiektywną.

Wnioski

Ocena subiektywna wglądu kwestionariuszem samooceny „Moje myśli i odczucia” jest skorelowana z oceną obiektywną objawu G12 skali PANSS. Wgląd, obok nasilenia objawów oraz poziomu funkcjonowania ogólnego i społecznego, może mieć znaczenie dla zatrudnienia, podczas gdy współpraca w leczeniu farmakologicznym – nie.