Cel pracy

Poznanie wiedzy oraz opinii personelu pielęgniarskiego oraz lekarskiego zatrudnionego na oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii na temat uporczywej terapii.

Materiał i metody

Badania przeprowadzono na wybranych oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii na terenie województwa wielkopolskiego. Grupę badawczą stanowiło 155 respondentów, w tym 123 pielęgniarki (pielęgniarzy) oraz 32 lekarzy. W badaniach zastosowano autorski kwestionariusz. Do analizy statystycznej uzyskanych wyników wykorzystano test niezależności χ² Pearsona oraz test χ² największej wiarygodności.

Wyniki

Prawidłową definicję uporczywej terapii wskazało jedynie 43,9% badanych, przy czym jej znajomość deklarowało 91,6%. W badanej grupie 81,3% osób stwierdziło, że protokół o odstąpieniu od daremnej terapii powinien być stosowany w uzasadnionych medycznie sytuacjach. Zdecydowana większość (66,5%) ankietowanych potwierdziła, że nie wykorzystuje wskazanego protokołu w miejscu pracy. Z kolei 71% respondentów potwierdziło stosowanie terapii uporczywej w miejscu pracy pomimo możliwości skorzystania z protokołu, 20,6% ankietowanych nie miało zdania na ten temat.

Wnioski

Znajomość i rozumienie pojęcia uporczywej terapii przez personel medyczny oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii nie są zadowalające. Uporczywa terapia jest stosowana w miejscu pracy respondentów. Większość badanych wyraziła opinię o zasadności stosowania protokołu o odstąpieniu od daremnej terapii. W sytuacji nieuleczalnej choroby swojej i osób bliskich, nieobjętej leczeniem na oddziale intensywnej terapii, respondenci wybraliby śmierć naturalną.