Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism

Streszczenie

1/2019 vol. 25
Artykuł oryginalny

Wpływ czynności tarczycy na wystąpienie zespołu metabolicznego w grupie otyłych dzieci i młodzieży

  1. Department of Paediatric and Adolescent Endocrinology, Chair of Paediatrics, Paediatric Institute, Jagiellonian University Medical College, Krakow, Poland
  2. Children’s University Hospital in Krakow, Poland
Pediatr Endocrinol Diabetes Metab 2019; 25 (1): 1-5
Data publikacji online: 2019/05/23
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wstęp

Zaburzenia funkcji osi tarczycowej są częste u pacjentów otyłych. Ich znaczenie w rozwoju metabolicznych powikłań otyłości pozostaje niejasny.

Cel badania

Ocena wpływu zaburzeń funkcji tarczycy u pacjentów otyłych na wystąpienie u nich powikłań metabolicznych.

Materiały i metody

Ocena funkcji tarczycy w grupie 100 pacjentów (59 dziewcząt, 41 chłopców; średni wiek 13,5 roku) z otyłością prostą (średni BMI SDS u chłopców 4,175 i u dziewcząt 4,723) z zespołem metabolicznym rozpoznanym na podstawie kryteriów IDF 2007 ZM (ZM, 25 pacjentów) i bez. U wszystkich wykonano oznaczenie stężeń TSH, fT4, fT3 przeciwciał przeciw tyreoperoksydazie tarczycowej (TPOAb) i przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie (TGAb) w pojedynczej próbce krwi.

Wyniki

W analizowanej grupie nie stwierdzono przypadku jawnej niedoczynności tarczycy. Nie było istotnych statystycznie różnic (p > 0,05) średniej wartości TSH, fT4 i fT3 u pacjentów z ZM i bez ZM (odpowiednio: 2,7 µIU/ml vs 3,0 µIU/ml, 14,5 vs 14,0 pmol/l i 5,6 vs 6,2 pmol/l). W grupie spełniającej kryteria ZM (n = 25) tylko dwie osoby (2/25; 8%) miały stężenie TSH powyżej górnej granicy normy (N: 0,3–4,0 µIU/ml). W grupie bez ZM zwiększone stężenie TSH stwierdzono u 18 (18/75; 24%) pacjentów. Maksymalną wartość TSH (10,44 µIU/ml) odnotowano u chłopca bez ZM. Dodatnie miano przeciwciał przeciwtarczycowych (TPOAb i/lub TGAb) było obecne u 11% pacjentów: 2 pacjentów (2/25; 8%) z ZM i u 9 (9/75; 12%) bez ZM.

Wnioski

Izolowane zwiększenie stężenia TSH jest częste u otyłych nastolatków, chociaż nie występuje zależność pomiędzy stężeniem TSH, fT3 ani fT4 a wartością BMI SDS. Izolowane zwiększenie stężenia TSH nie ma związku z występowaniem ZM u młodzieży.

Udostępnij
without publication fees