Wstęp : Większości ludzi rak kojarzy się z wyrokiem śmierci. Poczucie koherencji odgrywa znaczną rolę w przeżywaniu lęku i stresu. Człowiek wykorzystujący zasoby środowiska zewnętrznego i wewnętrznego lepiej radzi sobie w sytuacji choroby.

Cel : Określenie wpływu poziomu poczucia koherencji na stopień depresji u chorych leczonych z powodu raka jelita grubego.

Materiał i metody : Przebadano 92 pacjentów leczonych w Centrum Onkologii w Bydgoszczy, przy użyciu kwestionariusza orientacji życiowej (SOC-29) Antonovsky’ego oraz skali depresji Becka.

Wyniki : Badani mieli przeciętny poziom poczucia koherencji oraz łagodny lub umiarkowany stopień depresji. Wykazano ścisły związek między poczuciem koherencji a depresją. Im wyższe poczucie koherencji, tym niższy stopień depresji, natomiast wysoki poziom depresji spowodowany był niskim poziomem poczucia koherencji. U osób w wieku 70–80 lat znacznie obniża się globalny SOC, co może świadczyć o strachu przed skutkami choroby oraz obawą przed uzależnieniem od innych osób.

Wnioski : Otrzymane wyniki mogą mieć wpływ na przygotowanie osób chorych do samodzielnej egzystencji. Pozwalają lepiej zaplanować opiekę nad tym chorymi, wdrożyć działania mające na celu pomoc w zaakceptowaniu choroby.