Cel pracy: Analiza indywidualnego zapotrzebowania na wsparcie pracowników opieki paliatywnej po śmierci chorych. Praca polegająca na opiekowaniu się osobami chorymi będącymi u kresu życia stanowi trudną, kosztorodną sytuację. Zwłaszcza nawiązywanie bliskich relacji w trakcie sprawowania opieki sprawia, że po śmierci chorego wśród pracowników występują określone reakcje emocjonalne, poznawcze i behawioralno-somatyczne. Praca z umierającymi bez wątpienia wymaga wspierania opiekunów profesjonalnych. Literatura przedmiotu w szerokim zakresie zajmuje się doświadczeniami osób chorych onkologicznie oraz ich rodzinami. Dotychczasowe badania obejmują charakterystykę przeżyć w trakcie choroby i analizę cierpienia na poszczególnych płaszczyznach funkcjonowania człowieka chorego i/lub rodziny sprawującej opiekę. W mniejszym stopniu natomiast nauki związane z opieką paliatywną i psychoonkologią wydają się zajmować zagadnieniami przeżyć opiekunów profesjonalnych.

Materiał i metody: Badaniem objęto 130 pracowników medycznych i niemedycznych w 9 ośrodkach opieki paliatywnej województwa kujawsko-pomorskiego. Metodami wykorzystanymi do badań były autorskie narzędzia do zbadania zależności: Kwestionariusz wsparcia oczekiwanego (KWOcz) oraz Kwestionariusz poczucia straty (KPS), wystandaryzowane i znormalizowane na wcześniejszych etapach badania (rzetelność testu KPS – 0,84, dla KWOcz – 0,88; trafność testu KPS – 0,92, dla KWOcz – 0,94). Zastosowano w obliczeniach współczynnik korelacji r Pearsona.

Wyniki: Pracownicy opieki paliatywnej w kontekście doświadczanych reakcji po śmierci pacjentów wskazują na indywidualne zapotrzebowanie na wsparcie w sferze emocjonalnej, informacyjnej oraz instrumentalnej w stopniu statystycznie istotnym. Oznacza to, że oczekują docenienia i dowartościowania w wykonywanej pracy, informacji dotyczącej szkoleń i możliwości wymiany doświadczeń, jak również instruowania, w jaki sposób modyfikować swoje zachowania w wykonywanej pracy.