Cel

Wśród konsekwencji stresu zawodowego, związanego z pomaganiem ofiarom traumy, wymienia się przede wszystkim objawy wtórnego stresu traumatycznego (secondary traumatic stress – STS). Możliwe jest również wystąpienie pozytywnych zmian, ujawnianych w postaci zastępczego wzrostu po traumie (vicarious posttraumatic growth – VPTG). Wśród czynników sprzyjających adaptacji potraumatycznej wymienia się właściwości osobowości, w tym prężność psychiczną. Celem podjętych badań było ustalenie roli prężności w występowaniu STS i VPTG wśród profesjonalistów sprawujących opiekę medyczną nad osobami nieuleczalnie chorymi.

Metoda

Analizie poddano wyniki uzyskane od 72 pielęgniarek w wieku 22–72 lat (M = 46,01; SD = 10,69), zatrudnionych w opiece paliatywnej. W badaniach wykorzystano opracowaną na użytek badań ankietę oraz trzy standardowe narzędzia pomiaru, tj. Skalę Wtórnego Stresu Traumatycznego, Inwentarz Potraumatycznego Rozwoju oraz Skalę do Pomiaru Prężności.

Wyniki

Uzyskane wyniki potwierdziły ujemny związek prężności z STS i dodatni z VPTG. Przeprowadzona analiza regresji wskazała, że głównym predyktorem STS jest czynnik 2 prężności, tj. otwartość na nowe doświadczenia i poczucie humoru. Predykcyjną rolę dla poszczególnych wymiarów VPTG odgrywały trzy czynniki prężności. Ponadto zanotowano ujemny związek między STS i VPTG.

Wnioski

Prężność psychiczna jest istotnym zasobem, który może chronić osoby narażone na ekspozycję na wtórną traumę przed rozwojem STS i sprzyjać występowaniu pozytywnych zmian, ujawnianych w postaci VPTG.