Wprowadzenie: Ortotanazja to, za Słownikiem wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem Kopalińskiego, „zaniechanie dalszego sztucznego podtrzymywania życia”.

Cel pracy: Ocena wybranych aspektów problemu ortotanazji w percepcji studentów kierunków medycznych.

Materiał i metody: W badaniu wzięło udział 155 studentów, wykorzystano w nim kwestionariusz ankietowy własnego autorstwa.

Wyniki: Ponad połowa badanych (58,1%), myśląc o śmierci, odczuwała strach i kojarzyła się im ona z czymś przykrym (57,4%). Spośród ankietowanych 69% uważało, że sposób jej postrzegania zmienia się w obliczu śmierci bliskiej osoby. Największa grupa studentów za eutanazję uznała „przyspieszenie lub niezapobieganie śmierci w celu skrócenia cierpień chorego człowieka” (31%) i miała problem z wyjaśnieniem pojęć: „dystanazja” (44,5%), „antydystanazja” (30,3%) i „ortotanazja” (30,3%). Ortotanazji nie akceptowało 7,7% studentów, 39,5% twierdziło, iż nie ma do niej wskazań, a 44,5% uważało, że umożliwia umierającemu przeżycie śmierci w sposób świadomy i godny. Statusu prawnego ortotanazji nie znało 65,2%. Za prawną akceptacją ortotanazji opowiedziało się 19,4% badanych, a za jej karaniem – 10,3%. W procedurze ortotanazji uczestniczyłoby 16,1% osób. Decyzja o ortotanazji powinna być wyrażona wcześniej spisaną wolą chorego w opinii 32,3% badanych. Z terminem „ortotanazja” nie spotkało się 72,9% osób.

Wnioski: Wiedza studentów na temat ortotanazji jest zróżnicowana, ale niewystarczająca. Większość badanych było niezdecydowanych w kwestii akceptacji ortotanazji, jej statusu prawnego, woli uczestniczenia w jej procedurze oraz potrzeby uporczywego stosowania wobec nieuleczalnie chorego środków leczniczych, jeżeli nie wiąże się to z choćby minimalną poprawą stanu zdrowia. Zdecydowana większość studentów nie miała na uczelni zajęć z zakresu ortotanazji, ale i nie widziała takiej potrzeby.