Cel

Czynniki ryzyka udaru dzielą się na modyfikowalne i niemodyfikowalne. Wystąpienie udaru mózgu jest w 90% związane z modyfikowalnymi czynnikami ryzyka. Celem pracy była ocena wykrywalności czynników ryzyka udaru w populacji miasta Szczecina na przestrzeni dekady.

Metody

Retrospektywnej analizie poddano kolejnych pacjentów z udarem mózgu oraz przemijającym atakiem niedokrwiennym (transient ischemic attack –TIA) hospitalizowanych w latach 2003–2005 (grupa I, n = 1524) w porównaniu z latami 2013–2014 (grupa II, n = 869).

Wyniki

Średni wiek badanej populacji w grupie I wyniósł 70 lat, natomiast w grupie II – 74 lata (p < 0,001). Wykrywalność głównych czynników ryzyka przed wystąpieniem udaru mózgu znacznie się zwiększyła. Odnosi się to do nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, migotania przedsionków, cukrzycy oraz choroby niedokrwiennej serca, przy czym wykrywalność ostrych zespołów wieńcowych pozostała na stałym poziomie. Wykrywalność czynników ryzyka podczas hospitalizacji zmniejszyła się w zakresie cukrzycy i dyslipidemii, natomiast pozostała bez zmian w przypadku nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Migotanie przedsionków stanowiło jedyny zidentyfikowany czynnik, którego wykrywalność wzrosła zarówno w okresie przedszpitalnym, jak i podczas hospitalizacji na przestrzeni dekady. Częstość nadmiernego spożycia alkoholu i palenia papierosów obniżyła się w ciągu dekady. Nie odnotowano różnic w zakresie stopnia deficytu neurologicznego i śmiertelności wewnątrzszpitalnej. TIA było częściej obecne w grupie II.

Wnioski

Podczas dekady zaobserwowano poprawę wykrywalności głównych modyfikowalnych czynników ryzyka udaru oraz redukcję korzystania z używek, co doprowadziło do wzrostu wieku, w którym wystąpił udar mózgu. Wykrywalność i postępowanie z czynnikami ryzyka udaru w profilaktyce pierwotnej w grupie polskich pacjentów z udarem poprawiły się podczas analizowanego okresu.