Wstęp. Praca pielęgniarek jest związana z wysokim poziomem zagrożenia stresem. Zawód ten wymaga zwiększonego wysiłku psychicznego
(co wiąże się z obserwacją różnych stanów chorego), osobistego zaangażowania w sprawy cierpiących ludzi i zwiększonej odpowiedzialności
za wyniki swojej pracy.

Cel pracy. Zasadniczym celem pracy było poznanie częstości występowania i rodzajów zaburzeń nerwicowych w środowisku pielęgniarek
psychiatrycznych zatrudnionych na oddziałach szpitalnych.

Materiał i metody. Badana grupa składała się z 60 pielęgniarek w wieku 27-55 lat. Do badań zastosowano Kwestionariusz Objawowy S-II
Aleksandrowicza.

Wyniki. U większości pielęgniarek (63,3%) stwierdzono występowanie zaburzeń nerwicowych, przy czym u 36,7% z nich miały one charakter
utrwalony i wymagały leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego. W grupie zaburzeń nerwicowych dominowały: zakłócenia funkcji
seksualnych (50%) i relacji społecznych (50%), objawy psychosomatyczne (48%), zespół zmęczenia (42%), zaburzenia snu (41%) oraz
zaburzenia myślenia. Stwierdzone zaburzenia nerwicowe odpowiadały syndromowi wypalenia zawodowego, a czynnikami stresogennymi
były: charakter zawodu pielęgniarskiego (98%) oraz specyfika pacjenta "psychiatrycznego". Nie wykazano zależności między stażem w dziedzinie
pielęgniarstwa psychiatrycznego a objawami nerwicowymi; stwierdzono natomiast powiązanie ze stażem pielęgniarskim w ogóle.

Wnioski. Zaburzenia nerwicowe są poważnym zdrowotnym i społecznym problemem pielęgniarek psychiatrycznych.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (4): 461-468