Wprowadzenie. Zapalenie skórno-mięśniowe (dermatomyositis) jest chorobą autoimmunologiczną zajmującą przede wszystkim skórę i mięśnie. Częstość występowania tego schorzenia wynosi 5–10 na 1 mln u dorosłych. Wydaje się, że niezwykle istotny jest związek zapalenia skórno-mięśniowego z nowotworami narządów wewnętrznych.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku zapalenia skórno-mięśniowego jako rewelatora choroby nowotworowej.

Opis przypadku. Kobieta 37-letnia została przyjęta na oddział dermatologiczny z powodu zmian skórnych oraz postępującego osłabienia mięśni obręczy barkowej i biodrowej. Zmiany skórne miały charakter obrzęku i rumienia skóry powiek, szyi i dekoltu. Ponadto w obrębie obu rąk stwierdzono rumień i grudki nad drobnymi stawami. Na podstawie obrazu klinicznego rozpoznano zapalenie skórno-mięśniowe. Przy braku przeciwwskazań włączono leczenie ogólne (prednizon w dawce 60 mg/dobę). Mimo początkowej poprawy, w kolejnych dniach obserwowano nasilenie choroby, a pacjentka zgłosiła silne krwawienie z dróg rodnych. Przeprowadzono konsultację ginekologiczną, pobrano wycinek do badania histopatologicznego, w którym stwierdzono raka płaskonabłonkowego szyjki macicy. Chora została zakwalifikowana do leczenia radiochemioterapią. Po zakończonym leczeniu zmiany skórne i objawy ze strony mięśni całkowicie ustąpiły.

Wnioski. Częstość współistnienia zapalenia skórno-mięśniowego z nowotworami narządów wewnętrznych wynosi 6–45%. Do najczęściej stwierdzanych nowotworów towarzyszących zapaleniu skórno-mięśniowemu należą nowotwory jajnika, płuc, przewodu pokarmowego, sutka oraz chłoniaki nieziarnicze. Choroba nowotworowa może być stwierdzona przed rozpoznaniem zapalenia skórno-mięśniowego, w jego trakcie lub po nim, podobnie jak to było w przypadku przedstawionej chorej. Dlatego też tak ważna jest diagnostyka onkologiczna w tej grupie pacjentów, zwłaszcza w przypadku braku odpowiedzi na typowe leczenie lub przy nawrotach choroby.