Wstęp. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) stanowi poważny problem zdrowia publicznego. Zgodnie ze współczesnym paradygmatem
zdrowia, zasoby osobiste mają istotne znaczenie w funkcjonowaniu człowieka z chorobą przewlekłą. Na leczenie i przebieg
POChP wywierają także wpływ prawidłowe zachowania zdrowotne.

Cel pracy. Celem pracy było poznanie zasobów osobistych, zachowań zdrowotnych pacjentów z POChP oraz wykazanie zależności
między nimi.

Materiał i metody. Badaniami objęto 105 pacjentów z POChP hospitalizowanych z powodu zaostrzenia choroby w wybranych oddziałach
pulmonologicznych na terenie Śląska. Do badań wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety, wystandaryzowane narzędzia badawcze:
Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności, Skalę Akceptacji Choroby, Test Fagerstrőma.

Wyniki. U pacjentów z POChP zasoby osobiste, takie jak poczucie własnej skuteczności, było na niskim, a akceptacja choroby na średnim
poziomie. Istniał związek pomiędzy posiadanymi przez badanych zasobami osobistymi a częstością zaostrzeń POChP (0,5 < r_p < 0,7; p = 0,05).
Wyniki badań nie wykazały istnienia zależności pomiędzy zasobami osobistymi a aktywnością fizyczną badanych. Istniała zależność między
poziomem poczucia własnej skuteczności i akceptacji choroby badanych z niepaleniem przez nich tytoniu (chi² = 3,84; p = 0,05).

Wnioski. Istnieje potrzeba większego zaangażowania w poprawę zasobów osobistych pacjentów z POChP oraz motywowanie ich do
zmiany zachowań zdrowotnych zarówno lekarzy, jak i pielęgniarek.