Wstęp

Problem ran przewlekłych z roku na rok dotyczy coraz większej liczby osób po 60. roku życia. Żele antyseptyczne stanowią opcję terapeutyczną w przypadku ran trudno gojących się ze względu na działanie przeciwbakteryjne i zmniejszające ból. Poliheksametylen biguanidu (PHMB) może być uznany za środek pierwszego wyboru u pacjentów z ranami skolonizowanymi i zainfekowanymi. Celem pracy było przedstawienie własnych doświadczeń i obserwacji związanych z wykorzystaniem wyrobów medycznych w zaopatrzeniu miejscowym rany, w tym PHMB z poloksamerem 188 w leczeniu miejscowym ran przewlekłych.

Materiał i metody

Zastosowano analizę dokumentacji prowadzonych przez wybraną celowo poradnię leczenia ran przewlekłych. Przeanalizowano karty opisu i wystawione recepty 170 chorych w okresie od 2 lutego 2021 r. do 31 lipca 2021 r.

Wyniki

Wiek badanych był zróżnicowany – od 19 do 97 lat, średnia wieku wynosiła 68,7 roku. Najczęstszym rozpoznaniem było owrzodzenie podudzi (L97) – 57,1% (97 osób), następnie odleżyny (L89) – 13,5% (23 osoby), owrzodzenia w przebiegu cukrzycy (E10.5) – 13,5% (23 osoby). Wykazano częste ordynowanie opatrunków adhezyjnych impregnowanych antyseptykiem, poliuretanów, hydrowłókien, żeli antyseptycznych, głównie na bazie poliheksametylenu biguanidu z dodatkiem poloksameru 188.

Wnioski

Poliheksametylen biguanidu z poloksamerem 188 jest często zlecaną substancją antybakteryjną do zaopatrzenia miejscowego ran skolonizowanych i z cechami infekcji. Wykazuje silne działanie antybakteryjne i może być łączony z większością substancji antybakteryjnych dostępnych na rynku.