Wstęp

W wielu dotychczas przeprowadzonych badaniach wykazano liczne korzyści wynikające z zastosowania systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM) u dzieci chorujących na cukrzycę typu 1 (CT1).
Cel pracy: Celem przeprowadzonego badania było oszacowanie wpływu zastosowania CGM na kontrolę metaboliczną CT1 u dzieci i młodzieży z dotychczas dobrze kontrolowaną chorobą.

Materiał i metody

Przeprowadzono prospektywną analizę danych 99 pacjentów (46 dziewczynek) z medianą wieku 11.23 roku chorujących na CT1 co najmniej 1 rok (mediana 5.16 roku), z cukrzycą dobrze wyrównaną metabolicznie (mediana HbA1c < 7%) leczonych ciągłym podskórnym wlewem insuliny za pomocą pompy. Pacjenci używali CGM przez co najmniej 150 dni. Podzielono i przeanalizowano dane uczestników zależnie od wyjściowego stężenia HbA1c < 7%, ≥ 7%, wieku oraz płci.

Wyniki

Pacjenci początkowo dobrze wyrównani metabolicznie uzyskali istotny statystycznie wzrost HbA1c po 273 dniach obserwacji (odpowiednio 6.3% vs. 6.6%; p = 0.002). Nie odnotowano istotnych statystycznie różnic dotyczących HbA1c wśród pacjentów z wyjściowym HbA1c ≥ 7% (odpowiednio 7.5% vs. 7.4%; p = 0.191), ale 20% grupy osiągnęło poziom HbA1c < 7.0%. Analiza danych z CGM wykazała, iż żadna z grup nie osiągnęła celów leczenia. Całkowite dobowe zapotrzebowanie na insulinę nie uległo zmianie w obu grupach (p = 0.752; p = 0.274), ale doszło do zwiększenia ilości insuliny podawanej jako baza (p = 0.009; p ≤ 0.001).

Wnioski

Zastosowanie CGM dostarcza szczegółowych informacji na temat kontroli glikemii i jest korzystne u wielu, lecz nie wszystkich dzieci leczonych ciągłym podskórnym wlewem insuliny za pomocą pompy, które osiągnęły dobrą kontrolę metaboliczną choroby.