Wprowadzenie: Poczucie koherencji i poczucie własnej skuteczności należą do zasobów odpornościowych człowieka i mogą być traktowane jako czynniki warunkujące zdrowie. Celem pracy była próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób zmienia się poczucie koherencji i poczucie własnej skuteczności u osób uzależnionych, leczonych metodą społeczności terapeutycznej.

Materiał i metody: Za pomocą Kwestionariusza Orientacji Życiowej (SOC-29), Skali Uogólnionej Własnej Skuteczności (GSES) oraz ankiety socjodemograficznej zbadano podwójnie w rocznym odstępie 59 pacjentów w wieku 19–34 lat, uzależnionych od narkotyków, uczestniczących w leczeniu metodą społeczności terapeutycznej w ośrodku terapii uzależnień w Smażynie (28 osób) i podobnym ośrodku w Grabowie (31 osób). Część pacjentów przerwała terapię (8 w Smażynie i 6 w Grabowie). Ostatecznie analizie poddano wyniki 45 osób.

Wyniki: W drugim pomiarze pacjenci uzyskali istotnie wyższe wyniki w poziomie poczucia koherencji, choć znacznie niższe od wyników normatywnych w zdrowej populacji. Pacjenci uzyskali także wyższe wyniki w drugim pomiarze w zakresie poczucia własnej skuteczności.

Omówienie: Uzyskane wyniki wskazują na znaczną poprawę funkcjonowania zdrowotnego pacjentów w trakcie leczenia w społeczności terapeutycznej. Do wyników należy jednak odnieść się z ostrożnością ze względu na małą liczebność badanej próby i niejednorodność grupy pod względem płci, wieku czy czasu używania narkotyków, co utrudnia formułowanie uogólnień.