Wstęp. Ograniczenie bądź pozbawienie człowieka ruchu prowadzi do występowania wielu chorób cywilizacyjnych: otyłości, cukrzycy,
miażdżycy, nadciśnienia tętniczego i chorób narządu ruchu.

Cel pracy. Celem pracy było sprawdzenie stanu wiedzy osób w starszym wieku na temat roli aktywności fizycznej w powstawaniu poszczególnych
schorzeń cywilizacyjnych.

Materiał i metody. Badaniem objęto 39 mieszkanek 3 domów opieki społecznej w województwie mazowieckim. Przeprowadzono je
metodą sondażu diagnostycznego, techniką ankietowania, wykorzystując autorski kwestionariusz ankiety zawierający 20 pytań.

Wyniki i wnioski. Najczęstszą formą aktywności ruchowej deklarowaną przez respondentki obecnie (66,67%) i preferowaną w młodości
(84,62%), był spacer. W badaniach wykazano, że pensjonariuszki najczęściej kojarzyły brak aktywności ruchowej z zachorowaniem na:
otyłość (79,49%), depresję (71,79%), chorobę niedokrwienną serca (69,23%), nadciśnienie tętnicze (61,54%), choroby narządu ruchu (64,10%),
miażdżycę (58,97%). Jednak 58,97% badanych kobiet odpowiedziało, że nie wie, jak aktywność fizyczna wpływa na rozwój cukrzycy i taka
sama liczba ankietowanych nie dostrzega związku aktywności ruchowej z rozwojem chorób nowotworowych. Osoby ankietowane (76,92%)
nie potrafiły powiedzieć, jak aktywność fizyczna wpływa na stężenie glukozy we krwi, a 56,41% nie powiązało braku aktywności fizycznej
z zaburzeniami lipidowymi. W badaniach wykazano, że osoby w starszym wieku posiadają stosunkowo niską wiedzę na temat znaczenia
aktywności fizycznej w profilaktyce różnych chorób.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (3): 272-278