Cel

Celem badania była ocena zależności pomiędzy postawą rodziny i płcią oraz klinicznymi i społecznymi wynikami leczenia w grupie 45 osób z diagnozą schizofrenii w okresie 20 lat chorowania.

Metody

Dla oceny zmiennych klinicznych i społecznych użyto Kwestionariusza Anamnestycznego i Katamnestystycznego, skali BPRS i skali funkcjonowania społecznego wg DSM-III wymiar V, a do pomiaru postawy rodziny w czasie pierwszej hospitalizacji – CFI. W kolejnych punktach pomiarowych zastosowano 4-stopniową skalę kliniczną opartą na kategoriach CFI (ciepło i życzliwość, krytycyzm, wrogość, naduwikłanie emocjonalne), którą następnie analizowano jako dychotomiczną zmienną: postawa korzystna/niekorzystna.

Wyniki

Zaobserwowano istotną tendencję do poprawy postawy rodziny wraz z upływem lat chorowania. U chorujących kobiet zmiana postawy rodziny następowała szybciej niż w przypadku mężczyzn. Po 3 i 12 latach od pierwszej hospitalizacji niekorzystna postawa rodziny wiązała się z częstszymi nawrotami i rehospitalizacjami. Nasilenie objawów i poziom funkcjonowania społecznego nie miały związku z postawą rodziny w żadnym punkcie pomiarowym.

Wnioski

W środowiskowym programie leczenia, w okresie 20 lat przebiegu schizofrenii, niekorzystna postawa rodziny uległa znaczącej poprawie zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, lecz korzystne zmiany następowały szybciej w przypadku kobiet. W zależności od czasu przebiegu choroby wykazano związek pomiędzy niekorzystną postawą rodziny i częstszymi nawrotami oraz ponownymi hospitalizacjami, a także brak związku z nasileniem objawów i ogólnym poziomem funkcjonowania społecznego.