Dzień dobry
Dołącz do nas w mediach społecznościowych:
adPartner
Udostępnij

Zmiany unijne w procesie oceny zgodności wyrobów medycznych

123RF

Nowe rozporządzenia Unii Europejskiej dotyczące wyrobów medycznych, aktywnych wyrobów medycznych do implantacji oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro nakładają większy nacisk na udowodnienie skuteczności i bezpieczeństwa, prowadzenie badań klinicznych oraz szczegółową ocenę przed wprowadzeniem wyrobów na rynek. 

Regulacje te to rozporządzenia UE 2017/745 (MDR) dotyczące wyrobów medycznych i aktywnych wyrobów medycznych do implantacji oraz UE 2017/746 (IVDR) dotyczące wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro.

Rozporządzenie MDR obejmuje również produkty z pogranicza, takie jak wyroby medyczne zawierające substancje lecznicze czy tkaniny pochodzenia zwierzęcego i ludzkiego. Jeśli substancja lecznicza jest zasadnicza dla działania wyrobu, produkt taki podlega dodatkowym regulacjom zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE lub rozporządzeniem (WE) nr 726/2004.

Najważniejsze zmiany

Wśród kluczowych zmian, które wprowadzają nowe regulacje, wyróżnia się:

  • wprowadzenie bazy danych EUDAMED, która ułatwia śledzenie wyrobów medycznych,
  • rozszerzenie nadzoru rynku i obserwacji wyrobów (art. 84–93),
  • uszczegółowienie ról i obowiązków podmiotów gospodarczych (art. 10–30),
  • wprowadzenie kodów UDI i kart implantu (art. 27, art. 18),
  • nowe zasady oceny klinicznej i badań klinicznych (art. 55–61),
  • zmiany w wymaganiach dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności (załącznik I).

Regulacje wprowadzają okresy przejściowe:

  • MDR – dla wyrobów klasy III i niektórych wyrobów klasy IIb okres przejściowy przedłużono do 31 grudnia 2028 roku, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Wyroby muszą być zgodne z dyrektywą, nie mogą wprowadzać nieakceptowalnego ryzyka, a producent musi wprowadzić system zarządzania jakością zgodny z MDR do 26 maja 2024 roku.
  • IVDR – propozycja Komisji Europejskiej, zaadaptowana 25 kwietnia 2024 roku, określa różne okresy przejściowe dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, zależnie od ich klasy ryzyka: klasa D (wysokie ryzyko) – do grudnia 2027 roku; klasa C (umiarkowane ryzyko) – do grudnia 2028 roku; klasa B (niskie ryzyko) i klasa A (sterylne) – do grudnia 2029 roku.

Bardzo ważną zmianą nałożoną na producenta jest zapewnienie biokompatybilności, odpowiedniej charakterystyki fizycznej, chemicznej i mikrobiologicznej, stabilności, bezpieczeństwa elektrycznego, kompatybilności elektromagnetycznej oraz cyberbezpieczeństwa wyrobu medycznego. Kluczowymi elementami procesu oceny zgodności są także weryfikacja i walidacja oprogramowania.

Ocena kliniczna i badania kliniczne

Jak wyjaśnia Paweł Sieczkowski, prezes zarządu Frontline Bioscineces, nowe regulacje unijne (MDR i IVDR) zaostrzają wymagania dotyczące procesów oceny klinicznej i prowadzenia badań klinicznych, kładąc większy nacisk na kompleksową ocenę przed wprowadzeniem produktu na rynek.

– Producent musi przeprowadzić badania kliniczne zgodnie z wytycznymi określonymi w rozporządzeniach, co obejmuje planowanie, realizację, monitorowanie oraz raportowanie wyników. Ponadto, wprowadzenie nowych zasad dotyczących oceny klinicznej (art. 55–61) ma na celu zapewnienie, że tylko wyroby o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie trafiają do pacjentów – zaznacza.

Proces oceny klinicznej i prowadzenia badań klinicznych jest kluczowy dla udowodnienia skuteczności i bezpieczeństwa wyrobów medycznych. Ocena kliniczna obejmuje systematyczne przeglądy i analizę danych klinicznych dotyczących wyrobu, zarówno tych z literatury naukowej, jak i uzyskanych z własnych badań producenta. Badania kliniczne natomiast są niezbędne do zebrania dowodów na to, że wyrób spełnia wymogi bezpieczeństwa i jest skuteczny w swoim działaniu.

Wdrażając wyrób medyczny na rynek, konieczne jest trzymanie się ustrukturyzowanego procesu, który obejmuje:

  1. projektowanie,
  2. wdrożenie,
  3. badania kliniczne,
  4. certyfikację,
  5. rejestrację,
  6. nadzór postmarketingowy.

Finansowanie procesów oceny zgodności

Proces oceny zgodności wyrobów medycznych musi być szczegółowo opisany i zgodny z wytycznymi. Z kolei projekty badawczo-rozwojowe (B+R) finansowane z dotacji koncentrują się na wyzwaniach badawczych i rozwoju technicznym. Grantodawcy wymagają prezentacji całościowego rozwoju wyrobu, uwzględniając poziom gotowości technologicznej (TRL) oraz innowacyjność. Projekty medyczne są szczególnie preferowane w ramach krajowych i regionalnych inteligentnych specjalizacji, takich jak „Zdrowe społeczeństwo” oraz w programach ABM, NCBR, EIC Horizon i innych. Istotne jest również spełnienie kryteriów środowiskowych i innowacyjnych.

Jedną z instytucji na rynku krajowym, która organizuje kunkursy na opracowanie innowacyjnych wyrobów medycznych, w tym opartych na sztucznej inteligencji, jest Agencja Badań Medycznych – co istotne, stawiane przez nią wymogi dotyczące projektów obejmują m.in. przeprowadzenie badań klinicznych (co zgodne jest z regulacjami UE) i komercjalizację wyrobów w ciągu trzech lat od zakończenia projektu.

Menedzer Zdrowia twitter

Źródło:
Materiały prasowe
Działy: Aktualności w Prawo Aktualności
Tagi: wyroby medyczne regulacje prawne Unia Europejska prawo granty dotacje Paweł Sieczkowski