SPECJALIZACJE REUMATOLOGIA
 
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Opioidy kontra NLPZ w leczeniu bólu reumatycznego
 
Opioidy nie są wcale bardziej skuteczne niż leki nieopioidowe w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego przewlekłego bólu pleców lub bólu stawu biodrowego lub kolanowego, wynika z ostatnich badań opublikowanych w JAMA .
Aktualne wytyczne zniechęcają do przepisywania opioidów z przypadku przewlekłego bólu z powodu dużej liczby zgonów związanych z opioidami. Metaanalizy wykazały, że istnieje niewielka krótkoterminowa korzyść dla opioidów w porównaniu z innymi lekami przeciwbólowymi w przewlekłym bólu pleców i bólu stawów. Istnieją jednak ograniczone dane z badań randomizowanych na temat długoterminowego działania tych leków w leczeniu przewlekłego bólu mięśniowo-szkieletowego w porównaniu z nieopioidami.

Spośród 240 pacjentów włączonych do badania Strategies for Prescribing Analgesics Comparative Effectiveness, 156 pacjentów (65%) miało przewlekły ból pleców, a 84 pacjentów (35%) ból stawów biodrowych lub kolanowych. Analiza obejmowała okres od czerwca 2013 r. do grudnia 2015 r., a skutki do grudnia 2016 r.

Wszyscy pacjenci otrzymywali leki w trzech krokach. W przypadku grupy opioidowej, etapem pierwszym była morfina o natychmiastowym uwalnianiu, hydrokodon / acetaminofen lub oksykodon o natychmiastowym uwalnianiu. Etap drugi był podtrzymywanym działaniem morfiny lub oksykodonu o przedłużonym działaniu, a etap trzeci obejmował przezskórny fentanyl.

W grupie nieopioidowej pierwszym etapem był acetaminofen lub niesteroidowy lek przeciwzapalny, w etapie drugim uwzględniono uzupełniające leki doustne (takie jak nortryptylina, amitryptylina lub gabapentyna) i miejscowe leki przeciwbólowe (takie jak kapsaicyna lub lidokaina), a leki z etapu trzeciego obejmowały pregabalinę. , duloksetyna i tramadol.

Pacjenci wracali do badania kontrolnego co miesiąc, aż do ustabilizowania schematu leczenia, a następnie co 1 - 3 miesięcy.

Grupy opioidów i nonopioidów nie różniły się istotnie w funkcji związanej z bólem w ciągu 12 miesięcy (ogólnie P = 0,58), jak oceniano za pomocą skali interferencji krótkiego bólu w 7-punktowej skali bólu (BPI). Średni wynik BPI wyniósł 3,4 (odchylenie standardowe [SD], 2,5) w grupie opioidów w porównaniu z 3,3 w grupie bez opioidów (SD, 2,6).

Nasilenie bólu, oceniane za pomocą 4-punktowej skali nasilenia BPI i było lepsze w grupie nieopioidowej (ogólnie P = 0,03). Po 12 miesiącach średnia wartość BPI wyniosła 4,0 w grupie opioidów (SD, 2,0) vs 3,5 w grupie bez opioidów (SD, 1,9). Wśród uczestników przyjmujących opioidy 69 pacjentów (59,0%) doświadczyło reakcji funkcjonalnej, zdefiniowanej jako 30% lub większa poprawa BPI. Wśród uczestników przyjmujących nieopioidy 71 pacjentów (60,7%) uzyskało poprawę odpowiedzi funkcjonalną ( P = 0,79).

W przypadku odpowiedzi na natężenie bólu (≥30% poprawy nasilenia BPI) 48 pacjentów (41,0%) uzyskało poprawę w grupie opioidów w porównaniu do 63 pacjentów (53,9%) w grupie nieopioidowej ( p = 0,05).

Różnice w zależności od miejsca bólu nie były znaczące w obu grupach leczenia.
Wśród pacjentów z przewlekłym bólem pleców lub bólem stawów i kości stawu biodrowego lub kolanowego, leczenie opioidami w porównaniu z lekami nieopioidowymi nie spowodowało znacząco lepszej funkcji związanej z bólem w ciągu 12 miesięcy
 
Patronat naukowy portalu
prof. dr hab. Piotr Wiland – kierownik Katedry i Kliniki Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

Redaktorzy prowadzący:
dr n. med. Marta Madej - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
dr n. med. Ewa Morgiel - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
 
© 2018 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe