Na przełomie XIX I XX w. McColum dokonał odkrycia witaminy D w wyniku badań tranu, mających na celu zidentyfikowanie substancji o działaniu przeciwkrzywiczym. Od tego czasu wiedza na temat jej roli w ludzkim organizmie systematycznie wzrasta. Przez wiele lat uważano, że odgrywa ona jedynie rolę w regulacji gospodarki wapniowej. Odkrycie w połowie lat 70. ub. wieku obecności receptora dla witaminy D – VDR (ang. Vitamin D Receptor) w większości komórek ludzkiego organizmu zwróciło uwagę na jej plejotropowe działanie. Na szczególną uwagę zasługuje wpływ wit. D na ryzyko chorób metabolicznych i nowotworzenia oraz na długoterminowe efekty leczenia tych chorób. W artykule dokonano krótkiego przeglądu wyników dotychczas przeprowadzonych badań dotyczących tych zagadnień.