Wstęp. Wypalenie zawodowe staje się coraz bardziej powszechne wśród polskich pielęgniarek, jest reakcją na przewlekły stres emocjonalny i interpersonalny związany z pracą zawodową.
Cel pracy. Celem badań była ocena wpływu stresu na wypalenie zawodowe pielęgniarek.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród 203 pielęgniarek czynnych zawodowo, zatrudnionych w szpitalach na terenie zachodniej Polski. W pracy zastosowano standaryzowane narzędzia badawcze: Kwestionariusz Psychospołecznych Warunków Pracy, Kwestionariusz poczucia stresu oraz Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Ch. Maslach.
Wyniki. Długotrwały stres wpływa na występowanie zespołu wypalenia zawodowego. Badania wykazały zależność pomiędzy poszczególnymi skalami poczucia stresu a ogólnym wskaźnikiem wypalenia zawodowego. Stwierdzono wysoką dodatnią korelację pomiędzy ogólnym wskaźnikiem wypalenia zawodowego a napięciem emocjonalnym (r = 0,63, p < 0,05), stresem zewnętrznym (r = 0,55, p < 0,05) i stresem intrapsychicznym (r = 0,56, p < 0,05) oraz wysoką ujemną korelację pomiędzy ogólnym wskaźnikiem wypalenia zawodowego i dobrostanem (r= –0,53, p < 0,05). Stwierdzono również wysoką ujemną korelację pomiędzy dobrostanem i napięciem emocjonalnym (r = –0,63, p < 0,05), stresem zewnętrznym (r = –0,51, p < 0,05), i stresem intrapsychicznym (r = –0,56, p < 0,05).
Wnioski.
1. Długotrwałe napięcie emocjonalne i stres w miejscu pracy skutkują wystąpieniem zespołu wypalenia zawodowego.
2. Należałoby podjąć działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa w środowisku pracy — zmniejszenia napięcia
emocjonalnego i depersonalizacji, co korzystnie wpłynie na ryzyko wystąpienie zespołu wypalenia zawodowego.