Wprowadzenie

Doświadczanie bólu jest szeroko rozpowszechnione wśród pacjentów otrzymujących metadonową terapię substytucyjną, m.in. z powodu zjawiska hiperalgezji opioidowej. Ból wiąże się z obniżeniem jakości życia i prowadzi do gorszych wyników leczenia w postaci częstszego łamania abstynencji i powrotów do nadużywania alkoholu po zakończonej terapii. Celem pracy była ocena częstości występowania bólu wśród pacjentów leczonych metadonem w populacji polskiej oraz ocena związku między dolegliwościami bólowymi a stanem zdrowia psychicznego, somatycznego oraz funkcjonowaniem społecznym.

Materiał i metody

Badanie zostało przeprowadzone w grupie 237 osób leczonych substytucyjnie w programie metadonowym. Pacjenci ocenili odczuwanie bólu za pomocą Krótkiego Kwestionariusza Bólu oraz wypełnili standaryzowane skale i kwestionariusze, które umożliwiły analizę korelacji między bólem a szeregiem zmiennych klinicznych.

Wyniki

W prezentowanym badaniu aż 54% pacjentów zgłosiło dolegliwości bólowe, a 66,9% z nich nie przyjmowało żadnych leków, w tym leków analgetycznych. Osoby cierpiące z powodu bólu częściej podejmowały próby samobójcze, były uzależnione od alkoholu, doświadczyły poważanej przemocy fizycznej w dzieciństwie oraz gorzej oceniały swoją jakość życia w porównaniu z pacjentami bez dolegliwości bólowych.

Omówienie

Uzyskane wyniki są zgodne z doniesieniami autorów z innych krajów, szczególnie w zakresie zależności między stosowaniem przemocy wobec dzieci, złą jakością życia oraz niewystarczającą analgezją a rozwinięciem zespołów bólowych. Prezentowane badanie nie wykazało jednak związku odczuwania bólu z dawką metadonu.

Wnioski

Ból doświadczany przez pacjentów leczonych w programie metadonowym jest jednym z poważniejszych problemów, który nie powinien być lekceważony ze względu na pogorszenie jakości ich życia oraz zwiększenie ryzyka samobójstwa. Wskazuje to na zwiększoną potrzebę rutynowej oceny oraz leczenia bólu u tych pacjentów.