Wprowadzenie

Centralna niedoczynność tarczycy wywołana przez steroidy (CH) jest raczej częstym, ale jednocześnie niezdiagnozowanym wystarczająco czynnikiem zaburzeń hormonalnych u dzieci leczonych na ostrą białaczkę limfoblastyczną (ALL) i chłoniaka.

Cel pracy

Określenie występowania, częstotliwości objawów, podawanie terapii zastępczej i powiązania CH z leczeniem glikokortykosteroidami u dzieci leczonych z powodu złośliwych nowotworów hematologicznych.

Metody

Perspektywiczne badanie kliniczne zostało przeprowadzone na 21 chorych (61,9% chłopców, średni wiek 9,1 roku), leczonych w Szpitalu Dziecięcym w Zagrzebiu w 2019 r., z czego 12 na ALL, a 6 na chłoniaka Hodgkina (HL), w oparciu o dane kliniczne (objawy) i laboratoryjne (stan hormonów).

Wyniki

Wyraźna CH została potwierdzona w 15 przypadkach (71,4%), a łagodna CH u 3 pacjentów (14,2%). Najczęstszymi objawami było zmęczenie, apatia i brak równowagi elektrolitowej, obserwowane w 50% przypadków CH. Leczenie zastępczo-hormonalne wprowadzono u 44,4% chorych, średnio przez 2,08 miesiąca, z uzyskaniem istotnej poprawy klinicznej. Wyraźna CH była znacznie częstsza u pacjentów z ALL niż tylko z HL (p = 0,025). Wśród dzieci z ALL nie było różnicy w występowaniu CH między grupą prednizonu i deksametazonu, jednak częściej występowała objawowa CH wywołana przez deksametazon (p = 0,03). Dawka prednizonu nie odgrywała żadnej roli w zachorowaniu na CH u pacjentów z HL.

Wnioski

Potrzebne są dalsze badania w celu określenia rzeczywistego występowania dysfunkcji tarczycy podczas leczenia z zastosowaniem chemioterapii u dzieci z ALL oraz z chłoniakiem. Pilne są również zalecenia dotyczące optymalnej, zastępczej terapii hormonalnej oraz planu monitorowania pacjentów onkologicznych dziecięcych z CH.