Inhibitory JAK w dermatologii a ryzyko infekcji
Inhibitory szlaku JAK-STAT zrewolucjonizowały terapię chorób zapalnych skóry o podłożu immunologicznym, takich jak atopowe zapalenie skóry, łysienie plackowate czy bielactwo.
Z racji kluczowej roli tego szlaku w odpowiedzi odpornościowej istotnym ograniczeniem przy kwalifikacji do terapii pozostają obawy o ryzyko powikłań infekcyjnych. W kompleksowym przeglądzie systematycznym i metaanalizie 74 badań z randomizacją, obejmujących łącznie ponad 29 tys. chorych, po raz pierwszy poddano szczegółowej ocenie ponad dwadzieścia rodzajów powikłań infekcyjnych, zestawiając preparaty ogólnoustrojowe z miejscowymi.
Terapia ogólnoustrojowa wiązała się ze statystycznie istotnym wzrostem ryzyka wystąpienia grypy (RR 2,12), zapalenia oskrzeli (RR 2,03) oraz półpaśca (RR 1,67) w zestawieniu z placebo. Szczególną podatność na zakażenia wykazali chorzy na atopowe zapalenie skóry, u których ryzyko zachorowania na grypę było ponad trzykrotnie wyższe (RR 3,22), a półpaśca dwukrotnie wyższe niż przy placebo. W bezpośrednim porównaniu z dupilumabem ryzyko reaktywacji wirusa VZV rosło aż trzykrotnie. Z perspektywy praktyki ambulatoryjnej uspokajający jest brak wzrostu częstości zakażeń o ciężkim przebiegu, grzybiczych oraz oportunistycznych. Co istotne, leki stosowane miejscowo nie zwiększały ryzyka zakażeń w porównaniu z placebo.
