Wprowadzenie

Zaburzenia związane z używaniem alkoholu (AUD) u osób w podeszłym wieku są często niedostrzegane, chociaż ich występowanie w tej populacji waha się od 1,1% do 4,1%. Rozpoczęcie picia alkoholu w ósmej dekadzie życia należy jednak do rzadkości. W artykule opisano przypadek pacjenta, który zaczął pić w wieku 72 lat i w ciągu roku uzależnił się od alkoholu.

Opis przypadku

Pan P., u którego w Klinice Chirurgii zdiagnozowano łagodny przerost gruczołu krokowego i nadciśnienie, został skierowany na leczenie uzależnienia od alkoholu. Miał 74 lata i dopiero 2 lata wcześniej zaczął pić (whisky) z powodu nudy. Pod wpływem alkoholu zmniejszały się drżenia posturalne i ruchowe, które towarzyszyły mu od 30 lat. Zaczął pić za namową kolegów – początkowo po 30 mg alkoholu raz w miesiącu. Szybko jednak (w ciągu roku) na skutek rozwoju tolerancji na alkohol zaczął pić 2–3 razy w tygodniu po 60 mg. Pomagało mu to zmniejszyć nudę i opanować drżenia. Ostatni raz pił 20 dni przed konsultacją, nie wykazywał jednak żadnych objawów abstynencyjnych, poza niespecyficznymi problemami ze snem. W wywiadzie nie stwierdzono epizodów utraty przytomności, upadków, urazów głowy, zaburzeń pamięci, objawów depresji, dezorientacji i parkinsonizmu, dysfunkcji móżdżku, alkoholowej choroby wątroby ani neuropatii. Od 10–12 lat pan P. palił tytoń. Miał słabą motywację do zaprzestania używania obu substancji – alkoholu i tytoniu.

Komentarz

Nuda i problemy zdrowotne spowodowały, że pacjent zaczął spożywać alkohol. Picie doprowadziło do zaburzeń związanych z używaniem alkoholu (AUD). Rozpoczęcie picia w wieku 72 lat i szybki rozwój tolerancji na alkohol pokazały, że problemy z używaniem alkoholu nie mają ograniczeń wiekowych.