Cel pracy: Ocena jakości życia osób z wyłonioną stomią jelitową.

Materiał i metody: Badania przeprowadzono w grupie 57 osób dorosłych, które posiadały stomię jelitową wyłonioną w okresie nie krótszym niż 6 miesięcy przed przystąpieniem do badania. Miejscem prowadzenia badań była Poradnia Stomijna Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 im. dr. J. Biziela w Bydgoszczy. Właściwym narzędziem badawczym był kwestionariusz WHOQOL-BREF.

Wyniki: W badaniu 60% osób określiło swoją jakość życia jako bardzo dobrą i dobrą, a 40% jako ani dobrą, ani złą. Ankietowani w większości (56%) ocenili, że są bardzo zadowoleni i zadowoleni ze swojego zdrowia, a 30% wybrało wariant „ani zadowolony, ani niezadowolony”. Z badania wynika, iż osoby z kolostomią mają gorszą jakość życia, zwłaszcza w przypadku domeny somatycznej (p < 0,05). Czas, jaki upłynął od wyłonienia stomii, istotnie pogarsza jakość życia określaną przez użytą ankietę w domenach: psychologicznej (p = 0,015) i środowiskowej (p = 0,008). Czynności związane z samodzielną pielęgnacją stomii wykonuje 82% badanych. Wiek badanych wpływa niekorzystnie głównie na sferę socjalną i środowiskową (p < 0,05).

Wnioski:

1. Ponad połowa ankietowanych określiła swoją jakość życia jako dobrą.

2. Chorzy z ileostomią osiągali wyższą jakość życia w porównaniu z chorymi z kolostomią.

3. Respondenci, u których istnieje możliwość odtworzenia ciągłości przewodu pokarmowego osiągali wyższą jakość życia w domenach: psychologicznej i środowiskowej.