Udar mózgu stanowi w Polsce główną przyczynę niepełnosprawności osób powyżej 40. roku życia. Opieka rodziny nad osobą przewlekle
chorą i niepełnosprawną jest zasadniczą formą pomocy tym chorym. Obecnie chory i jego rodzina coraz częściej są postrzegani jako
partnerzy pracowników ochrony zdrowia. Wyrazem takiej partnerskiej relacji są między innymi działania edukacyjne. Zakres wsparcia
informacyjno-edukacyjnego zależny od kilku czynników, między innymi od poziomu wiedzy.

W pracy przedstawiono najważniejsze kierunki edukacji zdrowotnej członków rodzin chorych po udarze mózgu.

Głównymi celami edukacji poudarowej są: poprawa stanu funkcjonalnego chorego, zmniejszenie obciążenia fizycznego i psychicznego
opiekunów, zapobieganie powikłaniom chorobowym wynikającym z niepełnej sprawności oraz profilaktyka wtórna udaru mózgu.

Do zamierzonych korzyści należą: promowanie właściwego stylu życia, poprawa kondycji fizycznej oraz psychicznej chorego i członków
jego rodziny, zwiększenie wiedzy na temat udarów mózgu.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (4): 497-502