Druga część rekomendacji diagnostyczno-terapeutycznych Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego dotyczących łuszczycy odnosi się przede wszystkim do przypadków choroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, w których niezbędne jest zastosowanie fototerapii lub leczenia ogólnego. Obecnie w terapii łuszczycy rekomendowane są zarówno klasyczne leki przeciwłuszczycowe (metotreksat, cyklosporyna, acytretyna), leki biologiczne hamujące TNF- (adalimumab, etanercept, infliksymab), interleukiny 12 i 23 (ustekinumab), jak i nowe leki – inhibitory interleukiny 17 (sekukinumab, iksekizumab) i nowe inhibitory interleukiny 23 (guselkumab, tildrakizumab). Rekomendacje dotyczą również nowych substancji drobnocząsteczkowych: apremilastu i estru dimetylowego kwasu fumarowego. W części łuszczycy o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego uzasadnione jest wykorzystanie fototerapii lub fotochemoterapii. W niniejszych rekomendacjach podsumowano zasady stosowania leczenia przeciwłuszczycowego w praktyce dermatologicznej, skuteczność poszczególnych metod leczenia, ich bezpieczeństwo oraz dostępne metody zapobiegania objawom niepożądanym.