Wprowadzenie. Nadżerkowe krostkowe zapalenie skóry głowy (ang. erosive pustular dermatitis of the scalp – EPDS) jest chorobą rzadko rozpoznawaną, ponieważ nie ma charakterystycznych cech histopatologicznych, a jej obraz kliniczny przypomina wiele dermatoz występujących w tej lokalizacji. Dotychczas opisano około 40 przypadków tego schorzenia, które występuje głównie u osób starszych. Czynnikami predysponującymi są głównie promieniowanie ultrafioletowe, urazy i infekcje. Przebieg choroby jest przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji. Wykwity ustępują z bliznowaceniem oraz trwałą utratą włosów na zajętym obszarze skóry.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku EPDS obserwowanego i leczonego w naszym ośrodku.

Opis przypadku. Przedstawiamy przypadek 74-letniego mężczyzny z EPDS, u którego zmiany skórne miały charakter krost, strupów i nadżerek na rumieniowym podłożu, z towarzyszącym świądem i bólem. Wykwity były zlokalizowane w okolicy czołowej, ciemieniowej oraz skroniowej. Rozpoznanie ustalono na podstawie obrazu klinicznego po wyłączeniu na podstawie przeprowadzonych badań dodatkowych i badania histopatologicznego innych jednostek chorobowych. Dobry efekt terapeutyczny uzyskano po zastosowaniu zewnętrznego glikokortykosteroidu i takrolimusu.

Wnioski. Rozpoznanie EPDS jest rozpoznaniem klinicznym, które ustala się poprzez wyłączenie innych chorób zajmujących skórę owłosioną głowy.