Mianem noworodka matki z cukrzycą (NMC) określa się noworodka urodzonego przez matkę, która w czasie ciąży choruje na cukrzycę. Termin matka z cukrzycą dotyczy zarówno ciężarnych z cukrzycą obecną już przed ciążą (cukrzyca 1 lub 2 typu), jak i rozpoznaną w czasie ciąży (cukrzyca ciążowa). Zwiększająca się częstość występowania cukrzycy typu 1 i 2 u młodych kobiet oraz rosnący wiek matki w momencie poczęcia zwiększają ryzyko wystąpienia powikłań dla matki, porodu i dziecka. U NMC obserwuje się zwiększoną liczbę stanów patologicznych związanych z cukrzycą u matki, a do najczęstszych należą: zwiększona masa urodzeniowa i związane z tym powikłania (m.in. mechaniczne urazy okołoporodowe, niedotlenienie), niewydolność krążenia i oddychania związana z gorszą tolerancją stresu przy dużej masie urodzeniowej, hipoglikemia okresu noworodkowego i związane z nią powikłania, opóźnienie dojrzewania płuc w wyniku przeciwstawnego działania insuliny wobec kortyzolu, kardiomegalia i częsty przerost przegrody międzykomorowej, co skutkuje niewydolnością serca i zwężeniem drogi odpływu lewej komory oraz wady wrodzone (najczęściej ośrodkowego układu nerwowego i serca). Rzadziej występujące powikłania występujące u NMC to: przetrwałe nadciśnienie płucne, hiperbilirubinemia, zakrzepica żyły nerkowej, zespół małej okrężnicy, zgon wewnątrzmaciczny, policytemia oraz predyspozycja w późniejszym wieku do otyłości, insulinooporności i cukrzycy.

W artykule zebrano zasadnicze informacje dotyczące stanów patologicznych występujących u NMC oraz podano zalecane postępowanie.