Wstęp

Ocena przygotowania pacjentów po zabiegu chirurgicznym do samoopieki.

Materiał i metody

Zbadano pacjentów Kliniki Chirurgii Ogólnej, Endokrynologicznej i Transplantacyjnej, Kliniki Ortopedii, Traumatologii Narządu Ruchu i Chirurgii Ręki oraz Kliniki Urologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku – łącznie 92 osoby. Większość badanych stanowili mężczyźni, mieszkańcy miast oraz osoby z wyższym wykształceniem. Średnia wieku wynosiła 51 lat. Dominowali pacjenci przyjęci w trybie planowym i poddani znieczuleniu ogólnemu. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego oraz technikę ankietową. Narzędzie badawcze stanowił anonimowy kwestionariusz ankiety składający się z wystandaryzowanej skali oceny zdolności do samoopieki/gotowości do wypisu C-HOBIC oraz autorskich pytań odnoszących się do pobytu pacjenta w szpitalu i tzw. metryczki. Analizy statystycznej dokonano przy użyciu pakietu statystycznego IBM SPSS 23 oraz arkusza kalkulacyjnego Excel 2013. Zastosowano test t-Studenta, U Manna-Whitneya oraz nieparametryczny test istotności Kruskala-Wallisa. Za poziom istotności przyjęto p ≤ 0,05.

Wyniki

Ankietowani osiągnęli łącznie stałą zdolność do samoopieki. Ogólna gotowość do wypisu wyniosła 4,12. Najwyższy był poziom gotowości w zakresie rozumienia celu leczenia – 4,67 i zdolności przyjmowania leków zgodnie z zaleceniem – 4,6. Stopień gotowości okazał się najniższy w zakresie wykonywania regularnych aktywności dnia codziennego – 3,65, dostosowania wcześniejszych zajęć do obecnego stanu zdrowia – 3,39 i wiedzy na temat przyczyn występowania objawów chorobowych – 3,64.

Wnioski

Zarówno płeć, wiek, miejsce zamieszkania, wykształcenie, jak i rodzaj znieczulenia, tryb przyjęcia do szpitala oraz czas i miejsce hospitalizacji nie wpłynęły istotnie na gotowość chorych do wypisu.