Cel: Zaburzenie z opóźnioną fazą snu i czuwania jest najczęstszym zaburzeniem rytmu okołodobowego snu. Celem artykułu jest opisanie przypadku mężczyzny, u którego niehigieniczny tryb życia i niewłaściwe leczenie spowodowały przejście tego typu zaburzenia w zaburzenie z innym niż 24-godzinny rytmem snu i czuwania.

Opis przypadku: Pacjent w wieku 26 lat zgłosił się do poradni leczenia zaburzeń snu ze skargami na nieregularny rytm snu. Opisał, że już od czasu rozpoczęcia szkoły podstawowej miał problemy z zasypianiem i wstawaniem rano do szkoły. Trudności te narosły w okresie adolescencji oraz po rozpoczęciu studiów. Rytm snu stał się nieregularny, a potrzeba snu wzrosła do 13 godzin w ciągu doby. W leczeniu zastosowano interwencje behawioralne w połączeniu z terapią melatoniną 5 mg/dobę i fototerapią, zgodnie z zasadami chronobiologicznego leczenia zaburzeń rytmu snu.

Komentarz: W leczeniu zaburzenia z opóźnioną fazą snu i czuwania ważną rolę odgrywają interwencje chronobiologiczne: przestrzeganie zasad higieny snu, ze szczególnym uwzględnieniem stałych, regularnych pór wstawania (i zasypiania) zarówno w dni robocze, jak i w weekendy, z jednoczesnym ograniczaniem korzystania z wszelkich urządzeń multimedialnych emitujących światło na co najmniej godzinę przed położeniem się do łóżka. Brak przestrzegania tych zasad nasila objawy zaburzenia, w skrajnych przypadkach może też prowadzić do całkowitej utraty synchronizacji rytmu snu i czuwania z rytmem dnia i nocy.