Wprowadzenie. Niezdiagnozowana i nieleczona kiła w ciąży może skutkować powikłaniami, takimi jak poronienie, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, mała masa urodzeniowa noworodka oraz urodzenie dziecka z objawami kiły wrodzonej.

Cel pracy. Przedstawienie dylematów diagnostycznych i terapeutycznych związanych z dodatnimi odczynami serologicznymi w kierunku kiły w ciąży.

Opis przypadków. Przedstawiamy dwa przypadki pacjentek w ciąży hospitalizowanych w Klinice Dermatologii i Wenerologii w Białymstoku, skierowanych z powodu dodatnich wyników odczynów serologicznych w kierunku kiły stwierdzonych podczas wizyty prenatalnej. Na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego i analizy odczynów serologicznych u pierwszej pacjentki rozpoznano kiłę utajoną wczesną, u drugiej brano pod uwagę odczyny biologicznie mylne. Obie pacjentki otrzymały leczenie penicyliną prokainową.

Wnioski. Badania przesiewowe w czasie ciąży jako stały element opieki prenatalnej oraz wdrożenie leczenia penicyliną stanowią najważniejsze czynniki eliminujące powikłania związane z prenatalnym zakażeniem krętkiem bladym. Istotne jest również zaadaptowanie współczesnych zaleceń europejskich dotyczących diagnostyki i leczenia kiły do polskich warunków.