W Polsce w praktyce pielęgniarskiej istotne znaczenie ma model opieki nad chorym ze stomią, regulujący za­stoso­wa­nie różnorodnych procedur i instrukcji postępowania np. w obszarze edukacji, wyznaczenia miejsca przyszłej stomii, wyposażenia chorego w sprzęt stomijny i innych. Zaangażowanie w proces leczniczo-pielęgnacyjny całego zespołu terapeutycznego, osoby ze stomią i najbliższych osób, z którymi pozostaje ona w relacjach rodzinnych i społecznych, zwiększa prawdopodobieństwo osiągnięcia wysokiego poziomu jakości życia ze stomią.
Głównym celem pracy jest przedstawienie problemów związanych z opieką pielęgniarską nad osobą ze stomią jelitową w Polsce, która polega m.in. na wyrównaniu deficytów samoopieki, zmniejszeniu powikłań pooperacyjnych, edukacji chorego ze stomią i jego rodziny, a także innych działaniach wpływających na poprawę jakości życia.