eISSN: 2084-9893
ISSN: 0033-2526
Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny
Bieżący numer Archiwum O czasopiśmie Zeszyty specjalne Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
SCImago Journal & Country Rank
5/2009
vol. 96
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Komunikat

Profesor Józef Towpik (1908–1992). Wspomnienie z okazji 101. rocznicy urodzin

Tomasz F. Mroczkowski

Data publikacji online: 2009/10/29
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Setna rocznica urodzin jest zwykle dobrą okazją do przypomnienia życiorysu i dorobku ludzi wybitnych, których działalność naukowa, społeczna czy artystyczna pozostawiła trwałe ślady w nauce lub kulturze danego narodu. Do takich ludzi należy profesor Józef Towpik, znany polski dermatolog-wenerolog, wieloletni pracownik Kliniki Dermatologicznej i dyrektor Instytutu Wenerologii Akademii Medycznej w Warszawie w latach 1970–1979.
Józef Towpik urodził się 22 października 1908 roku w Berezie Kartuskiej na Polesiu. Po wybuchu I wojny światowej w obliczu zbliżającego się frontu rodzina wyjeżdża do Tomska na Syberii. W latach 1915–1920 Józef Towpik początkowo chodzi do szkoły polskiej, a następnie uczy się w gimnazjum rosyjskim. W tym czasie należy do polskiej drużyny harcerskiej grupującej młodzież z licznej wówczas polskiej kolonii w Tomsku [1]. Po zajęciu tych terenów przez „czerwonych” na skutek represji rodzina Towpików przenosi się do odległej o 350 km wsi Raskaticha przy Kolczuginskiej linii kolejowej, gdzie starszy brat Józefa jest naczelnikiem stacji. W 1922 roku rodzina Towpików wraca do Polski, początkowo do Baranowicz, a następnie do domu rodzinnego w Berezie Kartuskiej. Po ukończeniu w 1928 roku gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu nad Bugiem Józef Towpik zapisuje się na studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jest również w tym czasie aktywnym członkiem Koła Kresowego, do którego należeli Polacy pochodzący z Wileńszczyzny, Polesia, Wołynia, Podola oraz innych terenów, które w wyniku I wojny światowej, a później wojny polsko-bolszewickiej znalazły się poza granicami Polski [1]. Do koła tego należeli m.in. późniejszy ksiądz Władysław Bukowiński – autor wspomnień ze zsyłki do Kazachstanu – oraz Ksawery i Mieczysław Prószyńscy – autorzy wielu książek opisujących życie Polaków na kresach.
W celu podreperowania skromnego, studenckiego budżetu, w czasie wakacji Józef Towpik zatrudnia się m.in. jako robotnik w kopalni węgla kamiennego „Wujek” koło Katowic, a także jako korepetytor Ksawerego Krasickiego w Lesku oraz pomocnik lekarza powiatowego w Drohiczynie. Bierze udział w akcji szczepień ochronnych dla dzieci (przeciw błonicy i płonicy) oraz pracuje jako opiekun dzieci robotniczych w sanatorium „Górka” w Busku.
W 1932 roku Józef Towpik...


Pełna treść artykułu...
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe