Wprowadzenie. Przewlekłe wrzodziejące zapalenie jamy ustnej jest rzadkim schorzeniem błon śluzowych jamy ustnej, występującym przede wszystkim u kobiet w wieku 30-60 lat. Klinicznie stwierdza się nadżerki i owrzodzenia, najczęściej w obrębie błon śluzowych języka, policzków i dziąseł. Charakterystyczną cechą choroby jest występowanie w surowicy oraz związanych in vivo w błonie śluzowej przeciwciał w klasie IgG, skierowanych przeciw antygenom jądrowym komórek warstwy podstawnej nabłonka wielowarstwowego płaskiego. Substratem z wyboru do wykrywania tych przeciwciał w metodzie pośredniej immunofluorescencji jest błona śluzowa przełyku świnki morskiej. Typowa dla schorzenia jest dobra odpowiedź na terapię lekami antymalarycznymi.

Cel pracy. Przedstawienie związku przewlekłego wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej z liszajem płaskim wraz z omówieniem aktualnego piśmiennictwa.

Opis przypadku. W niniejszej pracy autorzy przedstawiają 64-letnią pacjentkę z przewlekłym wrzodziejącym zapaleniem jamy ustnej, u której po wielu latach od rozpoznania choroby wystąpiły zmiany skórne typu liszaja płaskiego.

Wnioski. Współczesne dane wskazują, że przewlekłe wrzodziejące zapalenie jamy ustnej i liszaj płaski to dwie odrębne jednostki chorobowe, o różnym patomechanizmie i wymagające odmiennych sposobów terapii.