Wstęp

Wciąż brakuje informacji, które byłyby pomocne w tworzeniu programów terapii uzależnień dostosowanych do grupy kobiet, a szczególnie kobiet z małych miast, których sytuacja często wiąże się z różnymi trudnościami społecznymi i socjalnymi. Celem przedstawionego badania było sprawdzenie, czy sposób picia alkoholu przez kobiety z małego miasta, które z powodu doświadczanych trudności poszukują pomocy w różnych instytucjach, jest związany z poczuciem osamotnienia, stanem zdrowia psychicznego i zadowoleniem z wybranych aspektów życia.

Materiał i metody

W badaniu wzięło udział 60 kobiet mieszkających w małym mieście i okolicznych wsiach na terenie województwa podlaskiego. Podczas badania wykorzystano test CAGE, Kwestionariusz Zadowolenia z Życia, Skalę do Pomiaru Poczucia Samotności i Kwestionariusz Ogólnego Stanu Zdrowia GHQ-28.

Wyniki

Uzyskane wyniki wskazują na to, że ponad połowa badanych kobiet (55%) pije alkohol w sposób zagrażający uzależnieniem. Różnią się one od niepijących kobiet tym, że czują się bardziej osamotnione, niżej oceniają swoje zdrowie psychiczne, są mniej zadowolone z relacji z własnymi dziećmi i przyjaciółmi. Efekt ten nie występuje w odniesieniu do zadowolenia z małżeństwa/związku, zaburzeń funkcjonowania oraz uczucia niepokoju i bezsenności.

Omówienie

Wyniki pokazują, że badana populacja kobiet jest poważnie zagrożona uzależnieniem od alkoholu. W przyszłych badaniach należy uwzględnić również szerszą populację kobiet z małych miast, aby sprawdzić, jak kształtuje się problem uzależnienia od alkoholu w takich społecznościach i czy udzielana im pomoc uwzględnia ich problemy związane z nadużywaniem alkoholu i zdrowiem psychicznym.

Wnioski

Poczucie osamotnienia, zadowolenia z pewnych aspektów życia i stan zdrowia psychicznego to czynniki, które mogą być ważnymi doświadczeniami życiowymi sprzyjającymi piciu alkoholu w sposób zagrażający uzależnieniem.