Medycyna Paliatywna

Streszczenie

4/2020 vol. 12
Wytyczne/zalecenia

Rola naldemedyny w leczeniu zaparcia poopioidowego

  1. Pracownia Medycyny Paliatywnej, Zakład Medycyny Społecznej i Zdrowia Publicznego, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Medycyna Paliatywna 2020; 12(4): 167–173
Data publikacji online: 2020/12/11
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease
Zaparcie wywołane opioidami jest najczęstszym i trudnym do leczenia działaniem niepożądanym opioidów ze strony przewodu pokarmowego. Leki z klasy obwodowo działających antagonistów receptora opioidowego µ (PAMORA), do której należy naldemedyna, stanowią przyczynowe jego leczenie. Prawie u połowy pacjentów wypróżnienie następuje w ciągu 4 godzin od podania pierwszej dawki leku, a u dwóch trzecich – w ciągu 24 godzin. Naldemedyna nie odwraca analgezji opioidowej i nie powoduje zespołu odstawiennego nawet podczas wielomiesięcznego stosowania. U 40% chorych z nowotworem przywraca akceptowalną częstość co najmniej 3 wypróżnień na tydzień. W doustnej dawce 0,2 mg raz na dobę stanowi wygodne leczenie i profilaktykę wtórną zaparcia poopioidowego u chorych przyjmujących dowolny analgetyk opioidowy. Na podstawie dobrej jakości dowodów klinicznych naldemedyna podawana doustnie jest zalecana jako skuteczne, dobrze tolerowane i wygodne leczenie zaparcia poopioidowego bez konieczności modyfikacji leczenia przeciwbólowego. Istnieją doniesienia o skuteczności naldemedyny w innych niż zaparcie działaniach niepożądanych opioidów, na przykład nudnościach i wymiotach. W tym przeglądzie narracyjnym przedstawiono stan wiedzy oraz praktyczne aspekty leczenia zaburzeń jelitowych wywołanych opioidami z zastosowaniem naldemedyny.
Udostępnij
without publication fees
without publication fees