Ropnie okołoodbytnicze u niemowląt nie mają związku z chorobą Leśniowskiego-Crohna
Na łamach Journal of Crohn’s and Colitis ukazały się wyniki retrospektywnego badania kohortowego mającego na celu ustalenie, czy ropnie okołoodbytnicze u niemowląt związane są z późniejszym rozwojem choroby Leśniowskiego-Crohna.
Badanie objęło 62 pacjentów w średnim wieku 5 miesięcy (zakres wieku: 0-17 miesięcy), którzy w latach 2000-2014 byli leczeni chirurgicznie z powodu ropni okołoodbytniczych. 92% pacjentów miało rozpoznane ropnie w wieku niemowlęcym, tj. poniżej pierwszego roku życia. Ogółem, zoperowano 72 ropnie, 19 przetok oraz 23 ropnie z przetokami okołoodbytniczymi. Po wykonaniu operacji możliwa była dalsza obserwacja 46 (74%) pacjentów. U żadnych z dzieci nie rozwinęła się choroba Leśniowskiego-Crohna.
Izolowane ropnie okołoodbytnicze w wieku niemowlęcym i we wczesnym dzieciństwie nie świadczą o rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna. Ryzyko rozwoju nieswoistych chorób zapalnych jelit u niemowląt wydaje się być niewielkie. Dlatego też nie ma konieczności rutynowego wykonywania badań endoskopowych u niemowląt z ropniami okołoodbytniczymi. Jednakże powyższe badanie było przeprowadzone na małej liczbie pacjentów, zatem w celu zweryfikowania wyników należałoby wykonać badanie obejmujące dłuższy czas obserwacji oraz większą grupę badanych dzieci.
Izolowane ropnie okołoodbytnicze w wieku niemowlęcym i we wczesnym dzieciństwie nie świadczą o rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna. Ryzyko rozwoju nieswoistych chorób zapalnych jelit u niemowląt wydaje się być niewielkie. Dlatego też nie ma konieczności rutynowego wykonywania badań endoskopowych u niemowląt z ropniami okołoodbytniczymi. Jednakże powyższe badanie było przeprowadzone na małej liczbie pacjentów, zatem w celu zweryfikowania wyników należałoby wykonać badanie obejmujące dłuższy czas obserwacji oraz większą grupę badanych dzieci.
