Wstęp

Niniejsze badanie dotyczyło uży- wania narkotyków przez osoby korzystające z melin (bunks) w Uyo, potrzeb leczenia i dostępności placówek medycznych. Bywalcy melin – choć nie zostało to potwierdzone empirycznie – są powszechnie postrzegani jako osoby, które nadmiernie i ryzykownie używają narkotyków.

Materiał i metody

Rekrutację 189 klientów trzech melin w metropolii Uyo przeprowadzono metodą kuli śniegowej. Badacze i ich asystenci zebrali dane za pomocą ustrukturyzowanego kwestionariusza składającego się z powszechnie stosowanych narzędzi mierzących używanie narkotyków, potrzeby lecznicze i dostępność placówek medycznych. Średnia wieku uczestników badania wynosiła 26,54 roku.

Wyniki

Średni wynik DUDIT (Testu Identyfikacji Zaburzeń Związanych z Używaniem Narkotyków) wyniósł 32,72, a potrzeby leczenia – 11,05. Większość respondentów (83,6%) używała różnego rodzaju narkotyków, 64,02% – narkotyków w iniekcjach, 42,86% – kokainy, a u 38,10% używanie narkotyków współwystępowało z zaburzeniami psychicznymi. Chociaż 52% osób było zmotywowanych do leczenia, tylko 11% korzystało z pomocy. Stwierdzono dodatni związek między używaniem narkotyków a potrzebą leczenia (r = 0,32, p < 0,01). Mężczyźni używali więcej narkotyków (r = –0,47, p < 0,01) i mieli mniejszą potrzebę leczenia (r = 0,28, p < 0,05) niż kobiety. Liczba lat korzystania z melin była pozytywnie związana z używaniem narkotyków i potrzebą leczenia.

Omówienie

Wyniki były zgodne z powszechnym przekonaniem dotyczącym nadmiernego i ryzykownego używania narkotyków przez bywalców melin. Można to przypisać dostępności tych narkotyków w atmosferze pozbawionej obaw o aresztowanie.

Wnioski

Wyniki badania wskazują na potrzebę zapewnienia niedrogiego, dostępnego i opartego na dowodach leczenia, a także potrzebę umiejscowienia problemów związanych z używaniem narkotyków w systemie opieki zdrowotnej.