Zakażenia układu moczowego (ZUM) należą do najczęstszych chorób infekcyjnych u dzieci i młodzieży. W ostatnim okresie zmieniły się zalecenia dotyczące rozpoznawania, leczenia i profilaktyki ZUM u dzieci. W pracy omówiono najważniejsze z nich.

Istotną rolę odgrywa wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie, początkowo empiryczne, zależne od stanu klinicznego dziecka i zgodne z lokalną wrażliwością drobnoustrojów, a następnie modyfikowane stosownie do wyników antybiogramu. Do rozpoznania ZUM oprócz objawów klinicznych konieczne jest stwierdzenie cech reakcji zapalnej w drogach moczowych i znamiennej bakteriurii. Bezobjawowy bakteriomocz nie wymaga terapii. Odchodzi się od rozbudowanej diagnostyki obrazowej, w szczególności cystouretrografii mikcyjnej, po pierwszym incydencie gorączkowego ZUM. Podstawowym badaniem obrazowym jest USG. Przewlekła profilaktyka przeciwbakteryjna nie jest rekomendowana. W każdym przypadku należy ustalić i eliminować czynniki ryzyka ZUM.