Wprowadzenie

Ostatnie lata przyniosły zainteresowanie elastycznością w radzeniu sobie ze stresem, która może pomóc lepiej zrozumieć funkcjonowanie osób uzależnionych. Elastyczność w radzeniu sobie ze stresem to zdolność do zmiany poznawczych ocen radzenia sobie i wyboru strategii z uwzględnieniem kontekstu sytuacyjnego. Osoba elastyczna poszukuje nowych sposobów poradzenia sobie w sytuacji stresu, porzuca dotychczasowe wzorce behawioralne na rzecz innych, a także dostosowuje swoje zachowanie do bodźców płynących ze środowiska. Taka postawa, a także zasoby osobiste sprzyjają budowaniu zdrowia – zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

Materiał i metody

Badaniem objęto 115 osób uzależnionych od alkoholu (79 mężczyzn, 36 kobiet) w wieku 30–74 lat (M = 44,90; SD = 14,34). W badaniach wykorzystano cztery narzędzia: Kwestionariusz Elastyczności w Radzeniu Sobie ze Stresem (KERS-14), Duchowy Wskaźnik Dobrostanu (DWD), Kwestionariusz Nadziei na Sukces (KNS) i Skalę Pomiaru Prężności (SPP-25).

Wyniki

Otrzymane wyniki wskazują, że w badanej grupie występował pozytywny istotny statystycznie związek między elastycznością w radzeniu sobie ze stresem a zasobami osobistymi. Najwyższa korelacja występowała między elastycznością w radzeniu sobie ze stresem a nadzieją i jej wymiarami.

Omówienie

Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że osoby uzależnione przejawiały deficyty w efektywnym radzeniu sobie ze stresem, przez co trudno im było znieść napięcie emocjonalne, trudności życia codziennego i sytuacje, w których czuły się zagrożone. Podobna tendencja ujawniła się w grupie badanych przez nas osób.

Wnioski

Niska elastyczność w radzeniu sobie może utrudniać osobom uzależnionym adaptacyjne funkcjonowanie, a tym samym powrót do zdrowia. Wydaje się ważne, aby w procesie terapii wzmacniać elastyczność w radzeniu sobie ze stresem i zasoby osobiste.