Cel

Przegląd piśmiennictwa w zakresie wykorzystania optycznej koherentnej tomografii (OCT) w diagnostyce wybranych chorób neurodegeneracyjnych – choroby Alzheimera (AD) oraz choroby Parkinsona (PD). W przeglądzie uwzględniono również stwardnienie rozsiane (SM), gdzie proces neurozwyrodnieniowy jest wtórny do procesów zapalno-autoimmunologicznych.

Poglądy

Siatkówka stanowi integralną część ośrodkowego układu nerwowego (OUN), której także dotyczą procesy neurodegeneracyjne. Przezierność gałki ocznej sprawia, że siatkówka stanowi „okno”, przez które można ocenić OUN. Dzięki jej specyficznej budowie – braku mieliny i niewielkiej ilości komórek glejowych – istnieje możliwość wykrycia bardzo wczesnych zmian w chorobach neurodegeneracyjnych, a badanie OCT umożliwia również ilościową ocenę. W licznych pracach badawczych analizowano parametry: RNFL (warstwa włókien nerwowych siatkówki) i GCL (warstwa komórek zwojowych). Odnoszono je do innych badań diagnostycznych i testów funkcjonalnych w wybranych chorobach (AD, PD, SM). Niektórzy badacze oceniali również przydatność diagnostyczną OCT u pacjentów po udarze mózgu, z ataksją rdzeniowo-móżdżkową, wrodzonymi schorzeniami OUN, obstrukcyjnym bezdechem sennym i chorobami prionowymi.

Wnioski

OCT jest precyzyjnym, nieinwazyjnym badaniem dodatkowym, które pozwala ocenić procesy neurodegeneracji na bardzo wczesnym etapie. Jednakże wyników nie można interpretować bez odniesienia do objawów klinicznych i innych badań diagnostycznych.