Ból przewlekły jest chorobą samą w sobie, wymaga kompleksowego leczenia z uwzględnieniem farmakoterapii, zabiegów interwencyjnych, rehabilitacji, psychoterapii oraz neuromodulacji. Opioidy pozostają najbardziej skuteczną i najpowszechniej stosowaną metodą leczenia pacjentów z bólem o nasileniu od umiarkowanego do dużego. W badaniach klinicznych silne opioidy wykazały skuteczność w leczeniu bólu u chorych na nowotwór, osób z bólem receptorowym i neuropatycznym, a także u pacjentów w wieku podeszłym. Przy długotrwałym stosowaniu opioidów należy brać pod uwagę objawy niepożądane: zaparcia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, tolerancję, hiperalgezję wywołaną opioidami, ryzyko wystąpienia zaburzeń immunologicznych oraz hormonalnych. Stosowanie silnych leków opioidowych u pacjentów z bólem pochodzenia nienowotworowego powinno być prowadzone według zaleceń ekspertów opracowanych w poszczególnych krajach. W pracy przedstawiono pacjentkę z bólem przewlekłym pochodzenia nienowotworowego w przebiegu choroby Leśniowskiego--Crohna, u której zastosowano preparat oksykodonu z naloksonem (Targin) i uzyskano dobrą kontrolę bólu przy braku objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.