Mikrobiom jelitowy a ryzyko nagłej hospitalizacji w przebiegu marskości wątroby
Hospitalizacje stanowią punkt zwrotny w przebiegu marskości wątroby, często wiążąc się z gwałtownym pogorszeniem rokowania i wysokim ryzykiem powikłań. Ich przewidywanie wyłącznie na podstawie rutynowych parametrów klinicznych i biochemicznych jest jednak mało precyzyjne.
Biorąc pod uwagę rolę osi jelito–wątroba, w międzynarodowym badaniu opublikowanym w „Gut” zweryfikowano prognostyczną wartość profilowania metagenomicznego stolca w ocenie ryzyka pilnej hospitalizacji w perspektywie 90 dni.
Do analizy włączono 679 pacjentów ambulatoryjnych ze stabilną marskością wątroby. U wszystkich wykonano profilowanie metagenomiczne stolca, oceniając jego skład bakteriologiczny, aktywność szlaków czynnościowych oraz obecność genów oporności na antybiotyki.
W trakcie 90-dniowej obserwacji pilnej hospitalizacji wymagało 25 proc. chorych. Pacjenci hospitalizowani cechowali się bardziej zaawansowaną chorobą oraz zubożeniem różnorodności mikrobiologicznej - obserwacja dotyczyła wszystkich krajów niezależnie od lokalnych różnic w składzie mikroflory czy wpływu diety.
Po uwzględnieniu kraju pochodzenia, etiologii marskości, stopnia wydolności wątroby oraz wdrożonego leczenia, 19 gatunków bakterii wykazało niezależny związek z ryzykiem hospitalizacji. Profil ten charakteryzował się namnożeniem patogenów oportunistycznych, w tym Enterococcus faecium i Veillonella rogosae, przy jednoczesnym zaniku fizjologicznych komensali wytwarzających krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Analiza czynnościowa ujawniła ponadto upośledzenie rozkładu węglowodanów złożonych, zaburzenia biosyntezy glikanów oraz kumulację genów oporności lekowej. Włączenie danych metagenomicznych do modeli uczenia maszynowego wyraźnie poprawiło trafność prognozowania hospitalizacji - zintegrowany model kliniczno-mikrobiomowy osiągnął wskaźnik AUC na poziomie 0,84, znacząco przewyższając model oparty wyłącznie na danych klinicznych (AUC 0,79) oraz model bazujący na samym mikrobiomie (AUC 0,74).
