Pembrolizumab w nieresekcyjnym raku jelita grubego z dMMR
Wyniki badania II fazy PUMA wskazują, że zastosowanie neoadiuwantowego pembrolizumabu może umożliwić zachowanie narządu u wybranych pacjentów z nieresekcyjnym, nieprzerzutowym rakiem jelita grubego z deficytem naprawy niesparowanych zasad DNA (dMMR). Leczenie immunoterapią skutkowało wysokim odsetkiem odpowiedzi i bardzo dobrą kontrolą choroby w analizie pośredniej zaprezentowanej podczas kongresu ESMO GI 2025.
W badaniu, przeprowadzonym w Netherlands Cancer Institute, pembrolizumab (200 mg co 3 tygodnie) podawano maksymalnie przez 2 lata lub do osiągnięcia całkowitej odpowiedzi klinicznej (cCR) bądź resekcyjności guza. W analizowanej grupie 25 pacjentów uzyskano odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR) wynoszący 84 proc., a u pacjentów z mierzalną chorobą (n = 20) – 80 proc. Ośmiu pacjentów zdecydowało się na zachowawcze postępowanie bez zabiegu chirurgicznego; siedmiu z nich osiągnęło cCR, a jedna osoba pozostawała w trakcie leczenia z odpowiedzią bliską całkowitej (near-complete response, near-CR). Wśród 17 pacjentów poddanych resekcji 68 proc. osiągnęło znaczącą odpowiedź patologiczną (MPR), a 16 z 17 uzyskało resekcję R0.
Przy medianie obserwacji wynoszącej 23 miesiące 12-miesięczny odsetek przeżycia wolnego od nawrotu (RFS) wynosił 94 proc. Jeden pacjent doświadczył progresji choroby podczas leczenia pembrolizumabem i został następnie poddany chemioradioterapii, co zakończyło się uzyskaniem MPR. Dwie osoby miały nawrót lub zgon: jedna z powodu nawrotu po braku odpowiedzi patologicznej, druga z powodu drugiego pierwotnego nowotworu.
Autorzy badania wskazują, że wynik badania endoskopowego wskazujący na odpowiedź bliską całkowitej w połączeniu z wynikami biopsji bez wykrywalnych komórek nowotworowych był silnym predyktorem odpowiedzi patologicznej, co może wspierać podejście bezoperacyjne w wyselekcjonowanej grupie chorych.
Do badania włączano pacjentów z wcześniej nieleczonym, miejscowo zaawansowanym, nieresekcyjnym rakiem dMMR jelita grubego (głównie cT4b, z zajęciem węzłów chłonnych). Nieresekcyjność definiowano jako konieczność wykonania wielonarządowej resekcji lub leczenia indukcyjnego w celu uzyskania resekcji R0.
Wyniki badania PUMA wskazują, że neoadiuwantowy pembrolizumab może stanowić obiecującą alternatywę dla leczenia chirurgicznego u wybranych pacjentów z dMMR CRC. Potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić trwałość odpowiedzi oraz długofalowe bezpieczeństwo strategii zachowawczych opartych na immunoterapii.
Van den Dungen LDW, de Gooyer PGM, Balduzzi S, et al. Efficacy of pembrolizumab and feasibility of organ preservation in non-metastatic, unresectable dMMR CRC: the PUMA study. Presented at: 2025 ESMO Gastrointestinal Cancers Congress; July 2-5, 2025; Barcelona, Spain. Abstract 107P.
