Nowe potencjalne markery ułatwiające rozpoznanie nadciśnienia płucnego.
Svenja i wsp. zaprojektowali badanie mające na celu ocenić czy związki należące do rodziny czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF - ang. vascular endothelial growth factor) tj. rozpuszczalny receptor VEGF (określany również jako rozpuszczalna Fms-podobna kinaza tyrozynowa 1 – ang. soluble fms-like tyrosine kinase-1 – sFlt-1) oraz łożyskowy czynnik wzrostu (ang. placental growth factor - PlGF) mogą stanowić markery ułatwiające rozpoznanie nadciśnienia płucnego. Wyniki badania opublikowano na łamach czasopisma European Respiratory Journal.
Ogółem, badaniem objęto grupę 247 pacjentów, u których metodą cewnikowania prawego serca rozpoznano nadciśnienie płucne (średnie ciśnienie w tętnicy płucnej ≥ 25 mmHg). U 62 osób rozpoznano idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, u 14 pacjentów - tętnicze nadciśnienie płucne towarzyszące innym chorobom, u 21 osób – nadciśnienie płucne związane z chorobą tkanki łącznej, u 26 pacjentów – żylne nadciśnienie płucne, u 67 osób - nadciśnienie płucne związane z chorobami układu oddechowego, natomiast u 57 pacjentów - nadciśnienie płucne związane z przewlekłą chorobą zakrzepowo-zatorową. Grupę kontrolną stanowiło 40 pacjentów wolnych od nadciśnienia płucnego.
W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych wykazano, iż w porównaniu z grupą kontrolną, pacjenci z idiopatycznym tętniczym nadciśnieniem płucnym, tętniczym nadciśnieniem płucnym towarzyszącym innym chorobom, nadciśnieniem płucnym związanym z chorobą tkanki łącznej oraz nadciśnieniem płucnym związanym z chorobami układu oddechowego prezentowali istotnie wyższe stężenia sFlt-1 w surowicy. Ponadto wszyscy pacjenci z rozpoznanym nadciśnieniem płucnym posiadali istotnie wyższe stężenia PlGF w surowicy, w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej.
Łączne wykorzystanie sFlt-1 oraz PlGF w diagnostyce nadciśnienia płucnego cechowało się czułością wynoszącą 83.7% oraz 100% swoistością.
W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych wykazano, iż w porównaniu z grupą kontrolną, pacjenci z idiopatycznym tętniczym nadciśnieniem płucnym, tętniczym nadciśnieniem płucnym towarzyszącym innym chorobom, nadciśnieniem płucnym związanym z chorobą tkanki łącznej oraz nadciśnieniem płucnym związanym z chorobami układu oddechowego prezentowali istotnie wyższe stężenia sFlt-1 w surowicy. Ponadto wszyscy pacjenci z rozpoznanym nadciśnieniem płucnym posiadali istotnie wyższe stężenia PlGF w surowicy, w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej.
Łączne wykorzystanie sFlt-1 oraz PlGF w diagnostyce nadciśnienia płucnego cechowało się czułością wynoszącą 83.7% oraz 100% swoistością.
Źródło:
New potential diagnostic biomarkers for pulmonary hypertension; Svenja L. Tiede, Henning Gall, Oliver Dörr, Christian Troidl, Christoph Liebetrau, Sandra Voss, Robert Voswinckel, Ralph T. Schermuly, Werner Seeger, Friedrich Grimminger, Andreas M. Zeiher,
New potential diagnostic biomarkers for pulmonary hypertension; Svenja L. Tiede, Henning Gall, Oliver Dörr, Christian Troidl, Christoph Liebetrau, Sandra Voss, Robert Voswinckel, Ralph T. Schermuly, Werner Seeger, Friedrich Grimminger, Andreas M. Zeiher,
