Febuxostat może być stosowany u chorych ze znacząco upośledzoną funkcją nerek
Febuxostat jest selektywnym inhibitorem oxydazy ksantynowej, stosowanym w terapii dny moczanowej. Wraz z allopurynolem stanowią podstawowe leki stosowane w leczeniu tego schorzenia. Febuxostat jest metabolizowany głównie w wątrobie, dlatego może być stosowany u chorych z upośledzoną funkcją nerek.
Badania kliniczne z zastosowaniem febuxostatu obejmowały populację chorych z upośledzoną czynnością nerek, jednak z wartościami GFR utrzymującymi się powyżej 30 ml/min. Stąd zalecenia, aby w grupie chorych z wartościami GFR <30ml/min stosować lek bardzo ostrożnie. Jednak, jak wskazują najnowsze doniesienia, febuxostat może być również bezpiecznie i z dobrym efektem rekomendowany w tej ostatniej grupie chorych.
W jednym z badań febuxostat stosowany był u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek GFR 15ml/min (n=96). Lek stosowany był w zakresie dawek 2x30mg/dobę lub 40-80mg raz dziennie. W omawianej populacji lek okazał się bezpieczny i skutecznie obniżał stężenia kwasu moczowego w surowicy. W kolejnym badaniu retrospektywnie oceniano skuteczność stosowania leku w grupie chorych z upośledzoną funkcją nerek i GFR < 30ml/min (23,8%) i GFR ≥ 30ml/min, w chwili rozpoczęcia leczenia (n=84). Najczęściej stosowaną dawką w obu podgrupach było 80mg/dobę, którą zwiększano w razie niedostatecznej odpowiedzi na leczenie do 120mg/dobę. Po 6 miesiącach nie zaobserwowano zmian w funkcji nerek (GFR) w obu grupach. W grupie chorych z bardziej upośledzoną funkcją nerek obserwowano lepszą odpowiedź na febuxostat (istotniejsze obniżenie stężenia kwasu moczowego w surowicy). Rozpoczynanie leczenia od niższych dawek leku zmniejsza ryzyko wystąpienia zaostrzeń dny, jednak stosowanie większych dawek może być konieczne dla uzyskania celu terapeutycznego, jakim jest pożądane stężenie kwasu moczowego w surowicy. W świetle przedstawionych danych będzie to również możliwe, a zarazem bezpieczne wśród chorych z upośledzoną funkcja nerek. Jak wskazują przedstawione dane u chorych z zaburzoną czynnością nerek, u których stosowanie niskich dawek febuxostatu jest niewystarczające, można bezpiecznie stosować większe dawki.
W jednym z badań febuxostat stosowany był u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek GFR 15ml/min (n=96). Lek stosowany był w zakresie dawek 2x30mg/dobę lub 40-80mg raz dziennie. W omawianej populacji lek okazał się bezpieczny i skutecznie obniżał stężenia kwasu moczowego w surowicy. W kolejnym badaniu retrospektywnie oceniano skuteczność stosowania leku w grupie chorych z upośledzoną funkcją nerek i GFR < 30ml/min (23,8%) i GFR ≥ 30ml/min, w chwili rozpoczęcia leczenia (n=84). Najczęściej stosowaną dawką w obu podgrupach było 80mg/dobę, którą zwiększano w razie niedostatecznej odpowiedzi na leczenie do 120mg/dobę. Po 6 miesiącach nie zaobserwowano zmian w funkcji nerek (GFR) w obu grupach. W grupie chorych z bardziej upośledzoną funkcją nerek obserwowano lepszą odpowiedź na febuxostat (istotniejsze obniżenie stężenia kwasu moczowego w surowicy). Rozpoczynanie leczenia od niższych dawek leku zmniejsza ryzyko wystąpienia zaostrzeń dny, jednak stosowanie większych dawek może być konieczne dla uzyskania celu terapeutycznego, jakim jest pożądane stężenie kwasu moczowego w surowicy. W świetle przedstawionych danych będzie to również możliwe, a zarazem bezpieczne wśród chorych z upośledzoną funkcja nerek. Jak wskazują przedstawione dane u chorych z zaburzoną czynnością nerek, u których stosowanie niskich dawek febuxostatu jest niewystarczające, można bezpiecznie stosować większe dawki.
Źródło:
Saag KG, Whelton A, Becker MA, MacDonald P, Hunt B, Gunawardhana L. Impact of febuxostat on renal function in gout subjects with moderate-to-severe renal impairment. Arthritis Rheumatol 2016;68:2035–43. Quilis N, Andrés M, Gil S, Ranieri L, Vela P, Pascua
Saag KG, Whelton A, Becker MA, MacDonald P, Hunt B, Gunawardhana L. Impact of febuxostat on renal function in gout subjects with moderate-to-severe renal impairment. Arthritis Rheumatol 2016;68:2035–43. Quilis N, Andrés M, Gil S, Ranieri L, Vela P, Pascua
Kategorie:
Krystalopatie
