Wprowadzenie

Celem badania była ocena potencjału dostępnych w domenie publicznej aplikacji mobilnych skierowanych do osób uzależnionych od alkoholu jako narzędzi wspierających proces leczenia uzależnienia od alkoholu.

Materiał i metody

Analizowano 15 aplikacji mobilnych pod względem rodzaju dostępnych funkcjonalności i zawartych w nich treści, atrakcyjności, zakresu oddziaływania oraz troski o zabezpieczenie prywatności użytkowników. Do ewaluacji wykorzystano zmodyfikowane wersje Self-Help Model Scale (SHMS) i Mobile Application Rating Scale (MARS).

Wyniki

Wszystkie analizowane aplikacje uzyskały niski wynik na SHMS – średnia ocena na skali od 1 do 18 wyniosła tylko 4 pkt (min. = 1, maks. = 7,7). Większość aplikacji uzyskała punkty wyłącznie w obszarze informacyjno-motywacyjnym, tylko dwie zawierały funkcjonalności związane z tworzeniem strategii radzenia sobie w sytuacjach podwyższonego ryzyka. Na podskalach MARS (od 1 do 5 pkt) wyniki były wyższe. Najwyżej oceniano funkcjonalność aplikacji (średnia 4 pkt), najniżej – ich treść (średnia 2 pkt). Średnia liczba punktów uzyskanych na podskali oceniającej cechy aplikacji odnoszące się do radzenia sobie z uzależnieniem od alkoholu wyniosła 3 pkt (min. = 1,2, maks. = 4,1). Aplikacje najwyżej ocenione na MARS były jednocześnie aplikacjami uzyskującymi stosunkowo wysokie wyniki na SHMS. Brakuje informacji na temat badań naukowych oceniających skuteczność ewaluowanych aplikacji we wspieraniu procesu zdrowienia u osób z zaburzeniami związanymi z alkoholem (AUD).

Wnioski

Aplikacje mobilne skierowane do osób doświadczających problemów wynikających z używania alkoholu koncentrują się przede wszystkim na samoobserwacji. Istotne wydaje się dalsze rozwijanie funkcjonalności motywujących do abstynencji, oferujących pomoc w sytuacjach krytycznych oraz tworzeniu sieci wsparcia. Problemem pozostaje brak wystarczającej troski o kwestie związane z ochroną danych wrażliwych.